Eyja, þrettán daga gömul



Stirnir fimm ára, Hugi átta ára og Eyja

Jóra tók myndirnar

Lífið er yndislegt, Dalla

Nú er Eyja sex daga gömul í dag.
Hún er dugleg að drekka og sofa, tekur oft fjögurra til fimm tíma lúra. Þegar hún vaknar vill hún fá brjóstið um leið og öskrar á mig ef það er ekki í boði strax.
Hún er bara yndisleg og ég get ekki hætt að horfa á hana og dást að henni.

Bræðurnir fóru í skólann í morgun eftir veikindi. Þeir greindust báðir með streptókokkasýkingu um helgina og voru sárlasnir.
Hugi var að spá í það í síðustu viku að þegar ég væri leið væri ég samt aldrei ein því ég hefði litla barnið í maganum. Hann kyssir Eyju litlu á kollinn og bíður óþolinmóður eftir því að hún geti farið að gera meira en sofa, drekka, kúka og pissa. Hann er að prjóna trefil handa Eyju, hann heldur sig vel að verki og miðar vel áfram.
Stirnir er aðeins feimnari við Eyju, vill ekki kyssa hana en strýkur henni um hárið. Bræðurnir voru báðir spenntir að fá að smakka brjóstamjólkina og fengu smá dropa í gær og settu upp skrítinn svip.
Dalla

Á mánudaginn fyrir tæpri viku fórum við Kjartan í hina hefðbundnu mæðraskoðun og sónarskoðun sem hefur verið gerð á tveggja vikna fresti upp á síðkastið. Allt leit vel út í mæðraskoðun, ég var komin rúmar 38 vikur á leið og heilsan mín góð.
Á eftir lá leiðin inn ganginn í sónarinn hjá Huldu. Ég lagðist á bekkinn og skoðunin hófst og okkur Kjartani tókst illa að sjá hvað var verið að skoða á skjánum og Hulda var óvenju þögul. Eftir góða stund sagði Hulda að hún sæi varla vökvann í kviðarholinu á barninu, hann virtist hafa horfið að mestu. Þessvegna þekktum við Kjartan líklega ekki myndirnar af barninu, við erum vön því að sjá útþanda vömb og og vökva í kringum líffærin. Hulda skoðaði lengur og benti okkur á mjóa rönd af vökva í kviðnum sem virtist vera eina merkið um allan vökvann sem hafði verið þarna í rúma fjóra mánuði.
Við vorum öll hissa á þessari framvindu mála, Hulda ekki síður en við. Ég fór í hjartsláttarrit til að fylgjast með líðan barnsins og Hulda ráðfærði sig við barnalækna á meðan. Þeir sögðu að þetta gæti varla verið annað en gott merki að vökvinn væri að fara. Við Kjartan meðtókum varla þessar fréttir, tókum því með fyrirvara að vökvinn myndi bara fara og heilsa barnsins yrði góð. En það var ekkert hægt að rannsaka meira á þessu stigi og ég fór heim. Mamma átti afmæli þennan dag og hún sagði að þetta væri besta afmælisgjöf sem hún hefði nokkurntíma fengið.
Á miðvikudagskvöld byrjaði ég að fá verki og þegar verkirnir voru orðnir örir og langir ákváðum við að fara niður á fæðingardeild, við vildum hafa varann á því það þurfti að fylgjast með hjartslætti barnsins í gegnum alla fæðinguna. Mér til nokkurra vonbrigða hættu verkirnir eftir að við komum niðureftir en útvíkkun var þó komin í fjóra eftir einungis verki í rúma tvo tíma.
Okkur var boðið að gista og sjá hvort þetta færi ekki aftur í gang hjá mér. Um morguninn var ekkert að gerast og þegar ég hitti lækni um hálftíuleytið vildi hún senda okkur heim. Ég klæddi mig og Kjartan fór með farangurinn út í bíl. Ég fór fram á vakt til að sækja skýrsluna mína og ræða við lækninn. Þá stakk ljósmóðirin upp á því að athuga aftur með útvíkkunina áður en ég færi. Þá kom í ljós að útvíkkun var konin í rúma fimm og leghálsinn mjúkur og teygjanlegur. Læknirinn kom inn og spurði hvort ég vildi að við ýttum við því að koma fæðingunni í gang og ég var sko til í það, vildi klára þetta sem fyrst. Svo ég hringdi í Kjartan til að segja honum að koma aftur inn með farangurinn og belgurinn var sprengdur og legvatnið fór að leka.
Hríðarnar létu standa á sér svo það var sett upp hríðaraukandi lyf í æð hjá mér. Hríðarnar byrjuðu svo að koma um tólfleytið og urðu strax örar og sterkar, lá við að það liði yfir mig rétt áður en ég byrjaði að rembast. Ég byrjaði að rembast kl. eitt og Kjartan og ljósmóðirin hjálpuðu mér, Kjartan rétti mér súrefnisgrímu og djús milli rembinga og ljósmóðirin hvatti mig áfram og ráðlagði með stellingar.
Rétt áður en kollurinn kom í heiminn var kallað í barnalækninn sem kom strax. Eyja Kjartansdóttir fæddist kl. 13:27, 14. febrúar og grét strax hraustlega. Ljósmóðirin skildi strax á milli okkar og ég fékk hana upp á bringuna. Barnalæknirinn leit á hana og sagði að hún virtist svo spræk að hún mætti vera hjá mér smástund og hann myndi bíða fyrir utan. Hún fékk að vera hjá okkur í 15 mínútur áður en hún fór yfir á vökudeild í rannsóknir.
Við Kjartan röltum svo yfir til að kíkja á hana og ráðfæra okkur við læknana. Eyja andaði vel frá byrjun og leit út eins og heilbrigt barn fyrir utan að húðin á kviðnum á henni er einu númeri of stór eins og einn læknirinn orðaði það. Fljótlega kom hjartalæknir til að óma hjartað og niðurstaðan úr þeirri skoðun var að hjartað liti fullkomlega eðlilega út, vökvinn sem hafði verið þar í janúar var horfinn og hjartavöðvinn sem hafði líka verið þykkur í janúar var orðinn eðlilegur.
Það voru gerðar ýmsar blóðprufur til að athuga með lifrar og nýrnastarfsemi og allt kom eðlilega út. Eyja var á vökudeildinni fyrstu nóttina og fastandi en á föstudagsmorgni var gerð ómskoðun á kviðnum þar sem allt kom líka vel út, enginn vökvi í kviðnum og líffærin líta eðlilega út.
Eftir lungnamyndatöku í hádeginu fékk Eyja að koma niður til mín á sængurkvennagang í leyfi og við byrjuðum að fikra okkur áfram með brjóstagjöfina. Vorum báðar hálf klaufskar í byrjun en það er allt á góðri leið núna.
Núna sit ég á sunnudagskvöldi og við erum komnar heim til Kjartans og stóru bræðranna sem finnst litla systir vera rosalega sæt. Þessi vika er búin að vera svakalegur rússibani á jákvæðan hátt, við vorum alveg hætt að þora að vona að þetta gæti gerst að vökvinn gæti horfið svona án skýringa. Læknarnir segja að svona sé þetta stundum að engin skýring finnist og þeir ætla heldur ekki að leita að henni lengur fyrst ástandið batnaði.
Við getum ekki verið annað en yfir okkur hamingjusöm með niðurstöðuna, litla heilbrigða og fallega stelpu eftir þá erfiðustu meðgöngu sem hægt er að ímynda sér.
Mig langar til að þakka stuðning vina og fjölskyldu á meðgöngunni, ég er svo sannarlega búin að finna hvað það er mikilvægt að njóta stuðnings og taka á móti fallegum hugsunum frá ykkur.
Ég set inn fleiri myndir fljótlega og fréttir af fjölskyldunni,
Dalla

Eyja Kjartansdóttir...

Þá eru feðgarnir búnir að vera rúma viku á Íslandi þó okkur finnist þeir búnir að vera hérna miklu lengur, það er svo mikið fjör í kringum bræðurna.
Ferðalagið gekk vel hjá þeim, þeir náðu eiginlega síðasta flugi frá Shanghæ þann daginn, flugvellinum var lokað í nokkra klukkutíma eftir að vél Virgin til London fór í loftið. Snjórinn og kuldinn ræður víst enn ríkjum í borginni, suma daga er kaldara þar en hér.
Strax fyrsta daginn fóru bræðurnir tvisvar út að leika í Mosó með sleða. Síðdegis vildu þeir fara til ömmu Catherine og vitja kofans í garðinum sem var smíðaður síðasta sumar.



Bubbi vinur Huga kom yfir í heimsókn en þeir hittust vinirnir í Garðastrætinu og umferð stöðvaðist víst vegna þess að fagnaðarlætin voru svo mikil hjá vinunum. Þeir fóru svo í það Hugi, Stirnir og Bubbi að tæma búningakistuna hjá ömmu og máta allskonar búninga, gleraugu, hárkollur og skó.
Við fórum í bíó á sunnudaginn fjölskyldan en það gerum við aldrei í Kína. Okkur var svo boðið í pizzu til Þiðriks, Bjarkar og Unnar Marenar. Unnur fékk þá bræður sofandi í heimsókn í sumar daginn eftir komuna til Íslands en í þetta skipti héldust bræðurnir vakandi til að verða sjö svo það var mikið leikið.
Á mánudagsmorgun fórum við öll af stað um áttaleytið. Ekkert erfitt að vakna snemma, bræðurnir voru búnir að vera vakandi í fjóra tíma. Hugi mætti í gamla bekkinn sinn 3. I hjá Ingunni og hitti gamla félaga sem biðu spenntir eftir Kínabúanum. Það var eins og hann hefði aldrei farið og var hæstánægður í skólanum. Ég heimsótti bekkinn eftir hádegi og við Hugi sögðum frá Kína og áramótunum og sátum fyrir svörum. Hugi gaf öllum rottu í tilefni árs rottunnar sem voru vel þegnar. Hugi ákvað að fara í Skýjaborgir, frístundaheimilið eftir skóla því vinirnir fara þangað. Hann var líka svo heppinn að það var að byrja skólasund svo hann fer í sund daglega eftir skóla.
Stirnir fór í gamla leikskólann sinn Dvergastein og er nú í umsjón Hönnu, Siggu og Svövu á elstu deildinni Trölladyngju. Hann gekk þar inn eins og hann hefði aldrei farið og er alsæll. Ég heimsótti líka krakkana í Trölladyngju í vikunni og Stirnir hjálpaði mér að segja frá Kína.

Bræðurnir eru svo glaðir hérna, þeir raða í sig íslenskum mat, slátri og rófustöppu, hákarli, abt mjólk, bollum á bolludaginn og saltkjöti og baunum á sprengidag. Amma Ragnheiður sér um að nóg sé til af mat á heimilinu því ég held að matarlystin hafi tvöfaldast við að koma hingað.
Stirnir sagði einn morguninn þegar hann leit útum gluggann með ömmu sinni en þá hafði kyngt niður snjó um nóttina: Ég ætla aldrei að fara aftur til Kína!
Á föstudagskvöldið bauð Amma Catherine bræðrunum á beinagrindarsýningu í Borgarleikhúsinu, á dagskrá Vetrarhátíðar. Þetta var mikil ævintýraferð í vonda veðrinu. Við hjónin fórum á þorrablót CCP og borðuðum vel og hittum CCP vini.
Við fórum svo aftur í bíó í gær, þá var Ástríkur á dagskrá. Í dag var það svo sýningin um Gosa í Borgarleikhúsinu sem okkur fannst mjög skemmtileg.

Nú eru vonandi ekki margir dagar eftir af meðgöngunni, bræðurnir spyrja daglega hvort barnið komi í dag. Einn morguninn hafði hellst niður vatn við náttborðið þeirra og Hugi vissi að það gæti lekið úr mér áður en barnið kæmi. Hann var sannfærður um að nú kæmi barnið þann daginn.
En allt er með kyrrum kjörum. Ég fékk verki á sprengidag í tvo tíma en þeir voru nú hvorki sárir né reglulegir. Því miður duttu þeir svo bara niður áður en ég borðaði baunirnar.

Dalla

Bræðrakærleikur



Stirnir og Ms. Yuko eru miklir vinir, hún var aðstoðarkennari í Fiðrildabekknum í fyrra.



Mr. Flesher, kennari Stirnis í Fiðrildabekknum tók myndirnar á leikvellinum

Jólafríið náði langt inn í janúar í ár. Lí og Cindy, ayi við hliðina fóru einn daginn með krakkana í garð, annan dag heimsóttu bræðurnir Hadley, bekkjarsystur Huga.
Elsa bauð bræðrunum heim einn daginn til að leika við Ævar og Eddu og bauð upp á vöfflur. Stirni fannst allt vera íslenskt hjá Elsu, osturinn og brauðið líka og var ánægður með það. Reyndar kom þetta frá City shop, ekki alveg íslenskt.



Íslenskar vöfflur hjá Elsu

Skólinn byrjaði svo um miðjan janúar og allir voru glaðir að komast í rútínuna aftur. Strax fyrstu vikuna kom Stirnir fram á samkomu með bekknum sínum, hann var í hlutverki herra Gráðugs, Mr. Greedy. Hugi fékk að fara og horfa á bróður sinn og var hrifinn af frammistöðunni og kennari Stirnis sagði að hann hefði verið stjarna sýningarinnar.



Mr. Greedy í karakter



Á áhorfendabekkjunum með Didrik og Daniel

Feðgarnir í Kína hafa ýmislegt brallað saman. Í gær frétti ég af hnífakaupum en óskin var að geta tálgað sjálfir. Þeir fengu hnífa og byrjuðu á því að útbúa boga og örvar.
Kjartan segir að hann þurfi að fara að ritskoða heimaverkefni Huga. Hann leit yfir setningarnar hans eitt kvöldið en Hugi á að skrifa setningar með sérstökum orðum sem hann er að læra í stafsetningu. Ein setningin hljóðaði svona hjá Huga: My dad goes out with a lot of ladies. Spurning hvað Mrs. Snyder kennarinn heldur um þessa framkomu Kjartans, hún veit að ég er í burtu og kasólétt. Kjartan segir að Hugi geri í því að skrifa setningar til að stríða sér.

Ég er í góðu yfirlæti í Mosfellsbænum. Ég hitti vini og slaka á, er búin að fara þrisvar í bíó, algjört met. Ég var hrifin af Brúðguma Baltasars og nýjustu mynd Ang Lee sem gerist að hluta í Shanghæ. Svo fer ég í jóga hjá Sigfríði í Heilsubót, það er hefð að fara til hennar á meðgöngu. Ég vil þakka jógaiðkun fyrir auðveldar og hraðar fæðingar hingað til.
Læknaheimsóknir hafa verið þónokkrar, ég fer í sónar og mæðraskoðanir og er líka búin að hitta nýburalækni á vökudeildinni. Mér var boðið að skoða vökudeildina því við vitum að litlan fer þangað inn á gjörgæslu eftir fæðinguna. Það var mjög gott að hitta starfsfólkið þar og fara yfir hvernig ferlið gæti orðið þó erfitt sé að segja með vissu hvernig hlutirnir eiga eftir að ganga fyrir sig. Við megum búast við því að barnið þurfi aðstoð öndunarvélar og ýmsar rannsóknir munu fara í gang eftir fæðinguna, myndatökur, blóðprufur o.s.frv.
Læknar hafa ráðlagt okkur að vera raunsæ en bjartsýn og ég vil trúa því að við séum það.

Jóra myndaði mig á Freyjugötunni um daginn, í garði safns Einars Jónssonar. Á myndunum er ég komin tæpar 36 vikur á leið.







Feðgarnir koma til Íslands 1. febrúar og við teljum niður dagana, ég hér og þeir í Shanghæ. Bræðurnir hafa fengið inni í gömlu skólunum sínum hér, Hugi fer í 3.I í Vesturbæjarskóla hjá Ingunni og Stirnir hittir gamla félaga á Trölladyngju á Dvergasteini.

Dalla

Gleðileg jól og gleðilegt ár elsku vinir, eitthvað hef ég verið í litlu bloggstuði í desember.
Aðventan var fín hjá okkur hérna, ég bakaði smákökur og við hituðum okkur kakó eftir skóla hjá strákunum. Súkkulaðistangir, uppskrift frá mömmu fengu nýtt nafn þegar Hugi leit á þær, hann sagði að þær litu út eins og kúkur með gubbi ofaná. Svo leit hann á mig og sagði að þær væru samt örugglega bragðgóðar. Þetta var nú ekki fjarri lagi hjá honum, þær eru dökkbrúnar með möndlukurli ofaná en þær voru líka góðar á bragðið.
Ég fór í báða bekki bræðranna og sagði krökkunum frá íslensku jólasveinunum og föndraði með þeim. Hugabekkur gerði jólasveina úr trjágreinum, svipaða og ég gerði sjálf í barnaskóla.





Stirnisbekkur gerði litla jólakalla með húfu, voða sæta, þau stóðu sig vel í föndrinu og voru mjög áhugasöm um jólasveinana.
Í Stirnisbekk hittust foreldrar með börnunum og borðuðu saman hádegisverð. Allir komu með eitthvað á hlaðborð.





Stirnir, Liem, Gabriele og Didrik


Nicole við hlaðborðið


Bekkurinn söng lag

Jólasveinarnir voru duglegir að vitja bræðranna í desember, þeir fá hrós fyrir að leggja á sig þetta langa ferðalag. Hérna vöknuðu bræðurnir óvenju snemma til að kíkja í skóinn, fótaferðatími var á milli 6 og hálfsjö alla daga.
Í byrjun desember voru jólatónleikar í skólanum. Stirnisárgangur söng Jingle bells og Stirnir söng hástöfum, brosti fallega og dillaði sér með. Ég tók sönginn upp á video og það var mikið hlegið hérna daginn eftir þegar bræðurnir skoðuðu upptökuna. Árgangur Huga bæði söng og spilaði á blokkflautur. Hugi var mjög alvarlegur yfir þessu og sagðist alls ekki geta verið í úlpu í spilamennskunni, hún gæti heft hann. Á eftir var svaka flugeldasýning og súkkulaðihlaðborð fyrir börnin.

Bræðurnir byrjuðu ekki í jólafríi fyrr en rétt fyrir jól, föstudagurinn 21. desember var síðasti skóladagur, hálfur dagur. Reyndar tókst þeim að kría út frí þennan dag hjá okkur, það átti víst ekki að gera neitt merkilegt að þeirra sögn.
Að morgni Þorláksmessu birtist fjölskyldan frá Spáni, Auður og Axel með börnin Sirrí níu ára, Eggert átta ára, Sæunni fimm ára og Ketil eins árs. Það urðu miklir fagnaðarfundir hjá öllum og við drifum þau strax með okkur út að borða. Takmarkið var að halda þeim vakandi fyrsta daginn til að laga tímamismunarrugl.
Þau stóðu sig mjög vel, létu okkur teyma sig um borgina, fyrst í brunch og svo löbbuðum við heim, komum við á skrifstofu CCP og O´Malleys.


Krakkar í krukku


Sirrí, Eggert, Hugi og Stirnir


Auður, Axel og Kjartan á þaki skrifstofunnar á Wukang lu

Að morgni aðfangadags vildi Kjartan fara að kaupa jólagjöfina handa undirritaðri, sagði að það væri hefð að finna hana samdægurs. Axel og Kjartan lögðu í leiðangur og komu aftur þremur tímum síðar, þreyttir eftir labb og búðaskoðun. Þá lögðum við Auður í hann og Sirrí kom með okkur. Við tókum leigubíl og ég keypti gjöf handa Kjartani í búð sem ég fann á netinu. Hann hafði óskað eftir stóru módeli sem hann gæti dundað sér við að líma saman í fjarveru minni. Eftir kaupin fórum við stelpurnar á barinn á Marriott uppi á 38. hæð, fengum okkur drykk og horfðum yfir borgina. Við heimkomuna fengum við að heyra það frá köllunum að skipulagningin hefði nú verið betri hjá okkur, þeir hefðu ekki gefið sér tíma í sinni innkaupaferð að til að fá sér hvorki mat né drykk.

Lí eldaði rækjurétt í forrétt og Kjartan steikti ástralskar nautalundir í aðalrétt. Þær voru mjúkar eins og smjör, bornar fram með ratatouille og sveppasósu.





Pakkaspenna






Hugi setti saman playmokastala


og Stirnir playmodýragarð

Á jóladag byrjuðum við á því að fara með Ketil litla til læknis, hann var mikið lasinn og greindist með eyrnabólgu, hálsbólgu og byrjun á lungnabólgu. Hann fékk sýklalyfjakúr svo það bráði af honum næstu daga, en hann svaf mikið og var ólíkur sjálfum sér.
Við röltum svo yfir í Xin tian di, uppgert hverfi gamalla húsa, þarna eru góðir veitingastaðir og verslanir en margir ferðamenn líka. Við borðuðum dim sum þar, dumplings og aðra smárétti. Krakkarnir stóðu sig vel í að smakka matinn og gerðu honum góð skil.
Þá lá leiðin í gegnum antíkmarkað og inná blóma og dýramarkað. Þar er hægt að kaupa engisprettur og gæludýr af öllum stærðum og gerðum.
Lí eldaði svo handa okkur kvöldmatinn, hún skellti í 6 rétti til öryggis sagði hún, vissi ekki alveg hvað börnin vildu borða. Kvöldinu eyddum við í lestur jólabókanna, við Auður lásum upp fyrir hvor aðra. Við tókum líka snúning í sing star en það var vinsæll leikur yfir jólin. Við þessi fullorðnu vöknuðum við það á morgnana að krakkarnir voru búnir að setja sing star í gang og sungu saman.
Annan í jólum fórum við í heljarinnar leiðangur. Byrjuðum á Torgi fólksins, gengum þar í gegn og fórum svo að skoða líkan af Shanghæ. Svo fengum við far með lítilli lest eftir verslunargötunni Nanjing í átt að Bund.


Jafnaldrar og vinir, Hugi og Eggert


Við mæðginin fyrir utan Urban planning museum sem hýsir líkanið stóra


Auður og Axel með Sirrí, Eggert, Sæunni og Ketil á Bund, í bakgrunni er Pudong


Hugi tók að sér fyrirsætustörf


Aðrir jafnaldrar og vinir, Stirnir og Sæunn

Við vöktum mikla athygli hvar sem við komum, með þennan barnaskara og eitt á leiðinni. Ég held að börnin hafi verið myndefni margra þessa daga í borginni, það var mikið hlegið og talið, stundum urðu til hópar í kringum okkur.

Við tókum draugalestina svokölluðu undir ána Huangpu yfir á austurbakkann, Pudong. Á leiðinni er mikil ljósasýning og verur sem birtast á teinunum og sumum varð um og ó.
Á austurbakkanum fórum við í pöddusafnið að skoða allskonar kvikindi og héldum síðan upp í Jin mao turninn til að borða kvöldverð. Þar sátum við á 56. hæð, horfðum yfir ána, yfir á Perluturninn og fleiri byggingar. Krakkarnir fengu föndurverkefni hjá þjónunum og voru eins og englar yfir kvöldverðinum.

Þriðja í jólum var ákveðið að skipta liði, Kjartan fór með strákana þrjá í sund og við hin röltum yfir á Taikang lu þar sem eru skemmtilegar bakgötur með litlum verslunum, galleríum og veitingastöðum.
Um kvöldið tók Lí að sér að passa 5 krakka en Ketill kom með okkur á veitingastað í nágrenninu. Þetta gekk allt vel þó einn hafi gubbað í pössuninni og eitthvað virðist hafa slest upp á vinskapinn þetta síðasta kvöld því við fundum aulablöð sem þau höfðu skrifað um hvert annað. Dæmi um aulablað er til dæmis þetta sem Hugi skrifaði um Eggert: Eggert er mikill auli. Hann elskar að horfa á bossana á stelpum. En svo skrifaði Eggert afsökunarbeiðni undir og þá var allt gleymt.
Næsta morgun kvöddum við svo Auði og Axel og börnin því þau héldu í ferðalag norður á bóginn, til Peking, Dalian og Qingdao. Það var tómlegt í húsinu eftir að þau fóru, það var svo gaman að hafa þau hjá okkur.
Þennan dag fórum við í síðustu skoðun til Dr. Ling á spítalann. Strákarnir komu með okkur og fengu að sjá barnið í sónar, þeim fannst nú meira spennandi að sjá bumbuna á mér þar sem ég lá í öllu mínu veldi. Við þurftum að bíða eftir lækninum sem hafði lent í keisaraskurði þennan dag. Ég nefndi það við bræðurna að daginn eftir ættum við Kjartan brúðkaupsafmæli, værum þá búin að vera gift í 2 ár. Þá sagði Hugi: Það eru tvær ástæður fyrir því að ég vil ekki giftast, ég vil ráða á mínu heimili, og ég vil ekki þurfa að vera alltaf með hring á fingrinum!
Eftir þessa löngu spítalaheimsókn fórum við til Heklu og Magnúsar sem búa í nágrenninu. Þau voru nýkomin frá Malasíu og urðu fagnaðarfundir eftir langt hlé leikjafunda hjá bræðrunum öllum. Edda og Ævar voru líka á staðnum svo það var mikið leikið. Við pöntuðum okkur mat og eftir matinn tók Magnús upp gítarinn og við sungum saman, hver með sínu nefi, mjög skemmtilegt. Útilegustemmning um jólin í Shanghæ.

Síðasta daginn minn fyrir brottför heimsóttum við Atla og Ödu, þau buðu upp á gúllas og pizzu handa Huga og Stirni.
Ég lagði í hann snemma morguns á sunnudaginn, Hugi og Stirnir kysstu mig og bumbuna bless, kveðjustundin var nú ekki dramatísk, þeir voru í leik og hláturskasti í hjónarúminu þegar ég fór.
Ég flaug fyrst til Peking með China Eastern, flugfreyjurnar hugsuðu sérstaklega vel um mig, komu hlaupandi með teppi sem þær breiddu yfir mig og kodda. Þegar ég fór á salernið var þeim umhugað um að ég færi varlega. Ég þurfti að bíða nokkra klukkutíma í Peking eftir fluginu til Kaupmannahafnar með SAS. Það var líka þægilegt flug, það var laust sæti við hliðina á mér svo ég gat aðeins breitt úr mér. Ég verð þó að viðurkenna að ég var orðin rasssár eftir 10 tíma setu.
Í Kaupmannahöfn breyttist fjögurra tíma bið í sex tíma vegna seinkunar vélarinnar frá Íslandi. Ég fékk mér kvöldmat og lagðist svo á bekk og steinsofnaði í tvo tíma.
Við komum hingað í Mosfellsbæinn um kl. fjögur um nóttina og þá var ég búin að vera á ferðinni í 27 tíma.
Gamlársdagur fór í það að leggja sig með hléum og ég sofnaði yfir skaupinu, náði fyrstu fimmm mínútunum og svaf svo af mér allar sprengingar á miðnætti.
Feðgarnir í Kína buðu Heklu, Magnúsi og kó í mat, ég frétti að þar hefði verið sungið í sing star fram yfir miðnætti og nokkrar bombur sprengdar.

Dalla

Hugi er búinn að vinna að verkefni alla vikuna, skrifa bókagagnrýni um uppáhaldsbókina sína, Harry Potter og fanginn frá Azkaban og ýmsar upplýsingar um sig á stórt blað sem lítur út eins og forsíða á blaði. Hann kláraði skriftirnar í dag og ætlar að fara með blaðið í skólann á morgun.

Þetta skrifaði hann um hetjuna sína: Meet my hero - Stirnir.
It all heppend in a bouncing castle. Then I saw some boys pulling the castle down on me. Stirnir saw it, called for help and saved me.

Hann átti líka að skrifa frétt/sögu um atburð úr sínu lífi:
Sometimes outside I see a light. It looks like aliens or monsters from the house next to my friend. The light is orange. And the funny thing about the light is that it disappears when my ayi or my parents are close. It is very strange. I have never seen a orange light that big outside. Sometimes the light teases me by moving very fast in circles. I always fall down when that heppends.

Stafsetning er Huga.

Stelpurnar í Stirnisbekk eru miklar vinkonur hans. Hann vildi nú ekki kyssa þær um daginn en nú virðist vera komið annað hljóð í strokkinn. Við vorum á ferð í leigubíl um daginn og Hugi var með heimasmíðaðan hring á fingri. Þá spurði Stirnir hann hvort hann ætlaði að gifta sig. Þú gætir gifst Daniela í mínum bekk sagði hann, hún er rosalega falleg. Þá kom upp úr dúrnum að hann hefði ekki viljað kyssa hana þegar hún vildi það en nú vildi hann kyssa hana en þá vildi hún það ekki lengur.

Dalla

Ég fór í skoðun á spítalanum í vikunni eftir þriggja vikna frí frá læknaheimsóknum, fann að það gerði mér gott að hvíla mig á rannsóknum þennan tíma.
Ég var skoðuð í sónar að venju og þar kom í ljós að vökvinn í kvið barnsins er enn að aukast, einnig var legvatnið komið yfir eðlileg mörk. Kínversku læknarnir sögðu að ég gæti þurft að huga að heimferð fyrr en áætlað var en ég vildi fyrst heyra álit íslensku læknanna minna áður en ákvörðun yrði tekin.
Sérfræðingur í fósturgreiningum og hjartalæknir á Íslandi skoðuðu myndir og video úr sónarskoðuninni hér og niðurstaðan er sú að vökvinn í kviðnum er hægt versnandi ástand, engin skýring fundin ennþá á honum. Hjartað virðist starfa vel og þeir telja að líkur á fósturdauða séu mun minni nú en áður. Legvatnið er yfir eðlilegum mörkum sem getur leitt til fyrirburafæðingar en mér var ráðlagt að bíða fram yfir næstu skoðun sem er eftir rúma viku og sjá svo til. Þannig að mér létti eftir að hafa heyrt frá Íslandi. Ég fæ eiginlega á tilfinninguna hér að læknarnir vilji losna við mig, þeir vilja ekki taka ábyrgð þegar eitthvað er að.

Hugi og bekkjarfélagar buðu í kaffi og meððí einn morgun í vikunni. Nýi kennarinn Mrs. Snyder vildi hitta foreldrana og kynna skólastarfið. Hugi las fyrir okkur sögu um apana í Tælandi sem við hittum um síðustu jól og sýndi okkur hvað hann er að vinna við. Hann sá um að færa okkur te, kaffi og meðlæti og stóð sig vel.


Hlaðborðið


Hugi útbýr te handa mömmu


Pabbi fær kaffi


Chen tævanska vinkona mín og Hsuan Hsuan dóttir hennar og bekkjarsystir Huga

Verðandi stóru bræður hugsa margt. Stirnir spurði mig um daginn hvort það hefði verið soldið vont þegar hann kom út úr maganum á mér. Ég sagði að það hefði verið svolítið vont. Þá leit hann á mig og sagði: Fyrirgefðu!

Fyrsta desember var aðventugleði Íslendingafélagsins IShai. Veislan var haldin heima hjá Elsu og Árna og það var virkilega jólalegt hjá þeim, hangikjötsilmur í loftinu og aðventuljós í gluggum.
Það var vel mætt að venju, um 30 manns, þar af 9 börn. Á hlaðborðinu var hangikjöt og hamborgarhryggur með meðlæti og brisket sem er reykt nautasíða, réttur frá Texas sem Anna og Árni fyrrverandi Texasbúar komu með.
Krakkarnir nutu þess sérstaklega að borða hangikjötið, ég held að sumir hafi farið fjórar ferðir til að fá meira og gátu ekki hætt að dásama þennan góða mat.



Undirrituð í öllu sínu veldi og Elsa fyrir komu gestanna


Ada og Atli


Mæðgurnar Björk og Lára, Björk á tveggja ára afmæli í dag 2. desember


Namm, hangikjöt


Þetta er rosalega góður matur!


En þá heyrðust hurðaskellir ofan af lofti og sjálfur jólasveinninn Hurðaskellir var mættur á staðinn


Það voru ansi mikil læti í þessum jólasveini


En hann var skemmtilegur


Bræðurnir dönsuðu við jólalögin


"Gamla fólkið" var búið að gleyma textunum að jólalögunum




Stelpupartí í eldhúsinu, Þórey, Lára með Björk, Elsa, Hekla og ég

Njótið aðventunnar, Dalla