Nú erum við í fríi þessa vikuna, ákváðum að vera bara heima í þetta skipti. Við keyptum okkur aðgang að sundlaug hérna í hverfinu fyrir nokkru og höfum farið þangað nær daglega í fríinu. Boggi og Örn komu með okkur í sundið á laugardaginn og svo fórum við á O´Malleys í hoppukastalann á eftir. Þar hittu strákarnir íslenskan strák sem er að heimsækja mömmu sína sem er hérna í námi. Skemmtileg tilviljun og ég settist niður hjá íslensku fjölskyldunni og spjallaði við þau.
Daginn eftir hittust Íslendingar í hádegismat. Hópurinn fer stækkandi og það bætast líka við fleiri krakkar.
Bræðurnir sakna Filips nágranna sem fór til Filipseyja með fjölskyldunni. En í morgun kynntust þeir kínverskum strák hérna úti og náðu einhverju sambandi við hann, Hugi sagði reyndar að hann væri svolítið reiður en ætli samskiptin hafi ekki gengið út á það að skiptast á dóti og ná því svo aftur. Um hádegi fórum við í göngutúr og yfir mig dundi spurningaflóð frá Huga, hvert við værum að fara, hvað við ætluðum að gera o.s.frv. Ég baðst vægðar og þá stakk hann upp í mig með þessu svari: "Hva, ég má spyrja, þannig læri ég!" Sem er auðvitað hárrétt hjá honum.

Nú er undirbúningur fyrir Food fair hafinn, matarstefnuna árlegu þar sem foreldrar nemenda elda og bjóða til sölu mat eða drykki og ágóðinn rennur til styrktar foreldrafélagsins. Þar sem við Elsa eru tvær ákváðum við að vera með íslenskt borð, fengum smá mikilmennskubrjálæði að íslenskum sið. Hugmyndin var að bjóða upp á ferskt vatn frá Íslandi, Brennivín og Ópalsnafs og eitthvað sætt eins og kleinur og pönnukökur. Árni maður Elsu tók að sér að kaupa inn á Íslandi í skreppitúr um daginn og bar þetta allt hingað út.
En við fengum ekki að vera í friði með okkar borð því Christina danska bað náðarsamlegast um afnot af horni af okkar borði. Við skólann stunda nám nemendur frá 9 dönskum fjölskyldum en bara ein þeirra bauðst til þess að vera með, semsagt Christina. Okkur fannst sjálfsagt að við Íslendingar ættleiddum Dani og hún fengi eitt horn. En við vorum ekki fyrr búnar að samþykkja það en að upp kom beiðni frá annarri stórþjóð Bretum, þannig að það lítur út fyrir að við ættleiðum líka þessa aumu Breta.

Ég fór í skoðun hjá lækninum mínum í síðustu viku og hann pantaði fyrir mig tíma í sónar í lok næstu viku. Ég býst við að skjánum verði ekki snúið frá okkur Kjartani eins og tíðkast hér, við fáum að vita kynið ef það sést.

Hérna heima er ég búin að lesa bókina What´s inside your tummy mummy? fyrir bræðurna og líka nágrannabörnin.
Kínverskir nágrannar eru farnir að taka eftir stækkandi kúlu og telja strákana og benda svo á kúluna og fá út þrjá og fórna höndum. Hérna vagga óléttar konur um á hverju götuhorni, það er talsverð fjölgun frá því í fyrra þegar mér fannst ég varla sjá ólétta konu. Skýringin er sú að þetta ár er sérlega gott til barneigna, ár gullna svínsins sem kemur bara á 60 ára fresti. Lára sagði mér frá kínverskri konu sem á von á sér í október og hún þarf að fara eldsnemma á spítalann þann dag sem hún vill fá skoðun en ef hún er of aftarlega í röðinni fær hún enga skoðun þann daginn. Konur eiga víst börnin á göngunum vegna plássleysis.
Á mínum spítala er ég búin að biðja tvisvar um að fá að skoða fæðingarstofuna en hún er annaðhvort í notkun eða verið að þrífa. Vonandi linnir þessari fæðingahrinu í febrúar þegar nýtt ár gengur í garð, mig langar ekki til að eiga barn á gangi.

Ég var að fara yfir myndir frá sumrinu og hér eru nokkrar frá ágústmánuði:


Sjóræningi í Viðey


Stirnir með Ársól, Friðriki og Daníel


Fjölskyldan í Háaskála, Ólafsfirði, þau ætla að heimsækja okkur um jólin


Mæðgurnar Gunna og Catherine, þarna var verið að halda upp á afmæli húsfrúarinnar í Grjótagötu


Hitarinn komst í gagnið og yljar vonandi húsfrúnni í garðinum

Í sumar kynntust bræðurnir íslensku frelsi. Hugi þvældist um ömmuhverfi með Bubba og Hilmi, fór upp á Landakotstún og um næsta nágrenni. Hann fór líka niður á Ingólfstorg með Hilmi og Stirni og bauð þeim upp á pulsu fyrir tannpeninga sem hann fékk fyrir framtönn. Stirnir fór á leikvöllinn í ömmugötu en ekki mikið lengra nema í fylgd með Huga. Mér finnst það leiðinlegt að bræðurnir missi af því að kynnast þessu íslenska frelsi hérna í Kína.
Þessvegna leyfði ég Huga í vor að fara út í búð sjálfur, búðin er í svona 100 metra fjarlægð en ekki inni í bakgötunni okkar heldur við umferðargötuna. Hugi fer og kaupir sér kókómjólk eða íste. Stirnir vildi líka prófa núna í ágúst, fór fyrst með Huga en núna er hann farinn að fara einn og kaupa sér ís úr kistunni.
Á föstudaginn voru Hugi og Philip í leik en Stirnir var með Andreu og Karolinu í eftirdragi hérna úti. Stirnir bað mig um íspening en án þess að ég vissi ákvað hann að bjóða dömunum upp á ís með sér og tók þær með í búðina. Fredrik pabbi Karolinu kom hingað þegar þau voru komin til baka og spurði um þessa ferð. Ég kom af fjöllum en sönnunargögnin voru augljós, stelpurnar útataðar í ís. Fredrik fannst þetta greinilega skrítið að ég leyfði bræðrunum að fara einum í búðina og ég reyndi að útskýra það frelsi sem börn upplifa á Íslandi og mér finnst þeir fara á mis við hérna.
Í gærmorgun kláraðist mjólkin út á morgunkornið og Stirnir bað mig um að fara í búðina. Ég sat hérna í náttfötunum og þó það sé alvanalegt að sjá fólk á gangi í náttfötum eða jafnvel nærfötum á götum úti, fannst mér það ekki viðeigandi svona í dagsljósinu. Ég viðurkenni það að ég hef hlaupið út á náttbuxunum svona í skjóli myrkurs. Ég stakk upp á því að hann færi bara sjálfur og reddaði málum og það gerði hann, fann mjólkina og kom til baka mjög stoltur.

Ég var búin að lofa skautaferð í gær og varð að standa við það þó það hellirigndi. Okkur tókst að fá leigubíl og fórum í skautahöll í verslunarmiðstöð í miðbænum. Hugi var að fara í annað skipti á stuttum tíma og hann er byrjaður að fara hratt yfir. Stirnir hætti við síðast og ætlaði líka að gera það þegar hann átti að fara inn á svellið. En ég gat reddað kennara fyrir hann sem tók að sér að leiða hann um í 45 mínútur. Hann var aðeins farinn að sleppa sér undir lokin.
Í stað þess að bjóða bræðrunum upp á KFC eða MacDonalds ákvað ég að bjóða þeim í snarl á Marriott hótelinu. Þegar við komum þangað upp á 38. hæð var hádegisverðarhlaðborð í boði og við létum slag standa. Innifalið var stanslaust flæði af kampavíni sem ég gat nú lítið notfært mér. Hugi borðaði ólífur, franska osta og ananas og Stirnir rannsakaði eftirréttina. Súkkulaðigosbrunnur var ansi freistandi og þar stóð hann og stakk sykurpúðum á prjóni inn í fljótandi súkkulaðið. Hann leit nú út eins og hann hefði jafnvel stungið sjálfum sér í bununa eftir átið, allur í súkkulaði frá toppi til táar. Ég reyndi að slaka á og gæða mér á ýmsum réttum eins og pekingönd.

Dalla

Takk fyrir allar kveðjur í kommentum og tölvupósti! Ég get því miður ekki svarað kommentum, ég þarf að fara inn á blogspot eftir krókaleiðum því Kínverjarnir banna aðgang að síðunni og mér tekst ekki að setja inn komment.

Hérna hefur mikið gengið á í húsinu síðan á sunnudag. Ljósin byrjuðu að blikka á sunnudagskvöld og loks sló öllu út hérna á efri hæðunum tveimur. Til allrar hamingju er sértafla á jarðhæðinn svo þar virkaði allt.
Bræðurnir voru nú ekki sáttir við það að fara að sofa í niðamyrkri svo ég sat hjá þeim þangað til þeir sofnuðu. Þetta þýddi líka að loftkælingin virkaði ekki svo við vorum ansi sveitt þessa nóttina.
Á mánudaginn kom eigandi hússins með viðgerðarmann, gamlan kall með lítið snyrtiveski sem verkfærin hans rúmuðust í. Ekkert gekk að gera við þann daginn.
Á þriðjudaginn kom eigandinn með gamla kallinn aftur og annan með sér sem var vopnaður sígarettupakka og umbúðum á þumalfingri. Það var mikið talað hérna uppi á hæðum en lítið unnið fannst mér. Þeir rýndu inn í töfluna í myrkrinu, þeim datt ekki í hug að nota lugt til að lýsa upp það sem þeir voru að vinna við. Ekkert gekk þennan dag heldur.
Á miðvikudaginn voru þeir þrír jólasveinarnir mættir snemma, þ.e. um eittleytið. Ég tók eigandann tali og lýsti yfir áhyggjum að þessi viðgerð myndi einhverntíma klárast því ekki voru þeir búnir að finna hvar vandamálið lá. Ég sagði að ef ekkert gengi yrði ég að kalla á fagmenn og var myrk í máli. Eigandinn var hinn bljúgasti og sagðist bjóða okkur á hótel ef ekkert gengi þennan daginn. Eftir fimm tíma komst rafmagnið loks á en þá kom í ljós að loftkælingin í barnaherberginu virkaði ekki og gera þurfti við hitaljós á baðherberginu. Því boðuðu þeir sig aftur daginn eftir.
Að morgni fimmtudags voru mínar taugar mjög strekktar þegar enn einn viðgerðarmaðurinn bankaði upp á. Ég missti alveg þolinmæðina og öskraði á aumingja manninn sem vissi ekki hvað var að gerast.
Í eftirmiðdaginn kom gamli maðurinn aftur til að festa upp ljós í stofunni sem virðast hrynja úr festingunum og laga skúffu í eldhúsinu sem opnast sjálfkrafa og er þegar búin að rífa dýrmætar buxur, einar af fáum sem ég kemst í.
Í dag föstudag voru vinnumennirnir að fara eftir að hafa lagað loftkælinguna í barnaherberginu. Ég kvaddi eigandann með þeim orðum að ég vildi ekki sjá framan í hann í langan tíma.
Þetta hafa semsagt verið erfiðir Kínadagar hjá mér síðustu dagar. En ég er búin að finna góða skapið aftur, búin að öskra nóg í bili.
Við höfum staðið í stappi með skólabíl strákanna síðustu vikurnar, börnin komu of seint í skólann og voru óratíma á heimleiðinni. Í þessari viku fannst viðunandi lausn að okkur fannst, börnin sex sem hér búa fengu sinn eigin bíl svo þau þurfa ekkert að stoppa á leiðinni til að sækja aðra krakka. Ég fór á fund í skólanum á mánudaginn og fékk far með bílnum heim. Þá kom í ljós að nýi bílstjórinn fór stóran hring í gegnum miklar umferðargötur á leið heim svo bíllinn var klukkutíma á leiðinni en þetta ætti að vera svona 15 til 20 mínútna ferð. Ég skammaðist yfir þessu enda finnst mér þetta allt of langur tími í bílnum. Bílstjórinn er búinn að fá leiðbeiningar um betri leið í skólann en hann virðist samt vera of lengi á leiðinni. Í gær kom sú ósk frá skólanum að börnin færu héðan kl. 7:20 í stað 7:30 á morgnana. Við Fredrik nágranni minn settum allt á fullt til að hnika þessu, okkur finnst þau fara nógu snemma af stað nú þegar. Það virðist ætla að ganga en við vorum eiginlega að hugsa um það áðan að hann tæki að sér að keyra bílinn og ég yrði skólabíls-ayi, sú sem hugsar um börnin á leiðinni.

Hugi og Stirnir voru mjög spenntir þegar þeir komu heim úr skólanum á þriðjudag. Þeir höfðu meðferðis bréf frá skólastjóranum sem bar þau skilaboð að skóla væri aflýst daginn eftir vegna þess að von væri á fellibyl til Shanghæ. Það var því sjónvarps og leikdagur hérna með nágrönnunum og beðið eftir fellibylnum sem sýndi sig aldrei. Bræðrunum fannst þetta vera mikil vonbrigði að fellibylurinn kæmi ekki.

Ég er byrjuð í kínverskunáminu í háskólanum. Fer daglega í tíma og er búin að fjárfesta í rauðu dömuhjóli með körfu til að komast á milli. Ég er svona 40 til 45 mínútur að labba en ætli ég sé ekki 10 mínútur að hjóla, á eftir að mæla það nákvæmlega. Það var skrítið að hætta sér út í umferðina í fyrsta skipti á hjólinu,
ég held að ég sé reyndar ekki í mikið meiri lífshættu á hjólinu en gangandi. Maður er alltaf í stöðugri lífshættu hérna og þarf að líta í allar áttir, alltaf.
Ég er líka búin að finna mér meðgöngujóga á lítilli sætri jógastöð hérna í nágrenninu, tímar eru tvisvar í viku. Þar eru bara erlendar konur því þær kínversku trúa ekki á hreyfingu á meðgöngu er mér sagt. Þær nota þennan tíma til að hvíla sig og sofa. Daisy kallar upp yfir sig ef hún sér mig lyfta hlutum þegar hún er nálægt og það er víst álitið sérstaklega á bannlista að lyfta upp fyrir sig jafnvel þó hluturinn sé ekki þungur.
Ég skoðaði í kínverskar búðir um daginn mér til skemmtunar, þar sem er seldur meðgöngufatnaður. Þetta eru voðalegir serkir sem ætlast er til að konur klæðist hérna. Þær virðast líka fara í skokkinn, hólkvíðan um leið og þær eru búnar að pissa á prufuna svo það sjáist örugglega langar leiðir í hvaða ástandi þær eru. Kannski ég þurfi að fara í tjaldið líka þegar dregur nær jólum, ég veit ekki hvar ég á að fá almennileg óléttuföt. Sjáum til, ég get kannski látið sauma á mig eitthvað huggulegt.

Góða helgi, Dalla

Þá er nú kominn tími til að rifja upp sumarið á Íslandi og segja frá fyrstu vikunum í Kína.
Að morgni 18. júní gengum við upp Túngötuna mæðginin og ekki var köttur á kreiki. Stirni varð þá að orði: "Það er ekki margt fólk á Íslandi"! Mig grunar að fullur miðbær af fólki á 17. júní hafi verið eðlilegt ástand fyrir hann en þarna varð hann hissa, ekkert fólk, engir bílar, engin reiðhjól.
Hugi fór á námskeið í Skýjaborgum, frístundaheimilinu, nokkra fyrstu dagana á Íslandi. Það var aðallega til að hitta Matas sem var á leið til Litháen og ætlaði að eyða sumrinu þar. Þeir fundu sig vel vinirnir enda þekkjast þeir vel, Matas býr á Suðurgötunni og hefur verið heimagangur hjá okkur síðan við fluttum þangað.
Hugi var reyndar ekki alveg sáttur við námskeiðið í Skýjaborgum, honum fannst of margar reglur vera þar og breytti nafninu úr leikjanámskeiði í reglunámskeið. Hann vildi algjört frelsi held ég eftir vetrarvistina með Ms. D sem var ansi ströng.
Í lok fyrstu vikunnar lögðu þeir af stað frændurnir Hugi og Úlfur í sumarbúðir skáta við Úlfljótsvatn. Þeir voru kotrosknir, veifuðu úr rútuglugganum og tóku myndir af því sem fyrir augu bar á einnota myndavélar.
Daginn eftir kíktí ég á myndir á vef sumarbúðannna og sá þá frændur í fyrsta göngutúrnum. Hugi hafði greinilega skipt um föt við komuna og farið í kung fu fötin, gul satínföt eru kannski ekki góður göngufatnaður en hluti af hans ímynd sem Kínabúa og kung fu iðkanda.
Vikan gekk vel hjá þeim frændum, ég hringdi nánast daglega til að fá fréttir af þeim. Þeir sigldu á vatninu, klifruðu, tjölduðu og ætluðu að sofa í tjaldinu en skriðu víst í hús fyrir miðnætti. Eitt kvöldið um níuleytið fékk ég símtal frá Úlfljótsvatni og hélt að eitthvað hefði komið fyrir en þá vildi Hugi bara tala við mig. Hann sagðist vera með pínulitla heimþrá en aðallega vildi hann hringja vegna þess að einn félagi hafði fengið leyfi til þess.

Við Stirnir fórum daglega á sundnámskeið í Vesturbæjarlauginni meðan Hugi var í burtu. Við heimsóttum Ara Karl nokkrum sinnum í Hafnarfjörðinn og vinskapur þeirra félaga varð mikill, þeir eru einstaklega góðir félagar.
Stirnir fékk líka að gista eina nótt hjá Jóru frænku sinni og þar voru grillaðir hamborgarar ofan í hann eins og hann gat í sig látið.
Kjartan kom til Íslands um mánaðamótin júní júlí og náði að hitta aðeins á Huga áður en hann fór í næstu sumarbúðir. Þá var ferðinni heitið á Hellu í Ævintýraland með Bubba. Þar ætluðu vinirnir að fara á reiðnámskeið þó þeir þættust þaulvanir hestamenn. Öllu, mömmu Bubba þótti réttara að láta sumarbúðastarfsfólk vita af því að þeir væru byrjendur þrátt fyrir yfirlýsingar um annað hjá vinunum.
Þeir fóru á námskeið í kvikmyndagerð og gerðu stuttmynd, jólamynd með mjög svo flókinn söguþráð.

Í byrjun júli komu Cathra og Troy með börnin sín þrjú, Eleanor, Lorelei bekkjarsystur Stirnis og Gabriel. Þau voru á leið til Bandaríkjanna og stoppuðu í 3 daga á Íslandi. Við leigðum tvo jeppa, gistum á Þingvöllum og fórum dagsferðir þaðan. Einn daginn fórum við í Landmannalaugar, pabbar og eldri krakkar gengu á Bláhnúk, við Cathra og litlu krakkarnir gengum upp gilið og aftur til baka gegnum hraunið. Við böðuðum okkur í ánni sem var upplifun fyrir alla. Veðrið var gott eins og í allt sumar og við nutum samverunnar við þau. Því miður koma þau ekki aftur til Shanghæ því Troy er búinn að fá vinnu í Sviss, við söknum þeirra heilmikið.

Við fórum í útilegu í júlí með Heklu, Magnúsi og sonum. Við tjölduðum í Þjórsárdalnum á skemmtilegu tjaldsvæði. Strákarnir voru allsberir mestallan tímann, þeir böðuðu sig í hverri lækjarsprænu sem varð á vegi þeirra. Þeim varð nú ekki meint af því en spurning hvort myndirnar séu birtingarhæfar á netinu.

Fljótlega eftir komuna til Íslands uppgötvaði undirrituð að hún var eigi kona einsömul. Ekki mikið síðar byrjaði ógleði að gera vart við sig með uppköstum. Ég verð að segja að ég naut Íslandsdvalarinnar ekki sem skyldi vegna ástandsins og var kannski ekki jafn félagslynd og ég er vön að vera, þar spilaði ógleðin og þreyta inn í. Núna er ég komin tæpa fjóra mánuði á leið og líðanin er orðin betri. Barnið var búið til í Kína (Made in China) eins og svo margt í heiminum í dag og mun fæðast í Kína í febrúar. Bræðurnir eru spenntir fyrir litla barninu og eru duglegir að segja mér daglega að ég sé feit, sem ég þoli ágætlega. Hugi er búinn að tilkynna að þetta verði gott barn og Stirnir ætlar að standa sig í hlutverki stóra bróður.

Um verslunarmannahelgina fórum við norður til Hjalteyrar og hittum CCP vini. Reynir og Tóta, Hilmar og Guðrún, Gummi og Cecile voru þarna með sín börn og við elduðum góðan mat og höfðum það gott. Við kíktum á Auði, Axel og börn út á Ólafsfjörð einn daginn, þau eru að gera upp íbúð þar en gáfu sér tíma til að fara með okkur í sund. Hugi og Eggert eru alltaf jafn miklir vinir, þeir detta í prakkaragír þegar þeir hittast.

Bræðurnir fóru á smíðavöll við Melaskólann í sumar. Þar smíðaði Hugi kofa með hjálp Kjartans. Það hefur verið draumur Huga í mörg ár að smíða hús uppi í tré en þetta kom ansi nálægt því. Kofinn varð listasmíð hjá feðgunum og var fluttur í garðinn hjá ömmu á Grjótagötu. Hann var málaður gulur með rauðu þaki og rauðri hurð og sómir sér vel í bakgarðinum. Amma Catherine var ánægð með kofann og er búin að setja glugga í hann fyrir veturinn og læsa honum.

Síðustu tvær vikurnar á Íslandi fóru bræðurnir á leikjanámskeið hjá TBR, badmintoniðkun, sund og leikir voru á dagskránni. Þeir fóru á námskeiðið með Bubba og Ársól systur hans og voru ánægðir. Þetta gaf mér tíma til að útrétta og hitta vini
í hádegismat og kom bræðrunum líka aftur í gírinn fyrir skólann.
Síðasta daginn hlupu bræður Latabæjarhlaup. Hugi ákvað að fara í aldursflokk Stirnis, bæði til að passa upp á hann og líka til að það væru meiri möguleikar á að vinna hlaupið þar sem hann væri eldri. Bræðurnir voru við ráslínuna í upphafi en voru nú ekki alveg fyrstir í mark en þeir studdu hvorn annan, leiddust allt hlaupið.

Ég þakka öllum, fjölskyldu og vinum fyrir samveruna í sumar, suma hitti ég því miður ekki, aðra hitti ég sjaldan. En það er alltaf gaman að fá fréttir í gegnum tölvupóst...

Lendingin í Kína var nokkuð mjúk. Strákarnir sváfu vel í Kínavélinni sem þýddi það að þeir voru bara 2 nætur að jafna sig á tímamismuninum. Leigubíllinn sem við tókum á flugvellinum var velilmandi og leigubílstjórinn vingjarnlegur, kallaði bræður litlu vini sína.
Atli var búinn að biðja Daisy um að kaupa drykki handa okkur í ísskápinn og svo mætti hann sjálfur fyrsta kvöldið með dýrindis nautasteikur til að elda.
Daginn eftir áttum við að fara og hitta kennara bræðranna í skólanum en þá var Hugi með gubbupest og komst ekki. Við Stirnir fórum bara og hittum Mrs. Salaman og líka Ms. Day kennara Huga. Nú er búið að loka skólabyggingunni þar sem bræður gengu í skóla svo nú fara þeir á nýjan campus. Skólabyggingin er ný og fín en ansi stór. Ég rata sjálf ekki vel þarna. Mér fannst skrýtið að senda þá fyrsta daginn í skólabílnum og Hugi hafði ekki einu sinni komið í skólann áður. En nú tala þeir ensku og geta bjargað sér.
Huga leist vel á Ms. Day, hann kom heim fyrsta daginn og sagði að hún væri góður kennari. Mér skilst á honum að hún hafi húmor sem vantaði alveg í Ms. D í fyrra. Hann er með tveimur stelpum úr gamla bekknum áfram og Stirnir líka, tvær stelpur fylgja honum áfram. Hérna er stefnan sú að börnin fá nýjan kennara og nýja bekkjarfélaga árlega.
Nú er Hugi byrjaður í kínverskunámi líka, hann er útskrifaður úr enskuprógramminu. Þeir bræður læra kínversku daglega og þrátt fyrir að Hugi hafi sett fram óskir um að læra frekar japönsku sem honum finnst skemmtileg að þá er hann hæstánægður í kínverskunáminu. Hann er farinn að æfa að skrifa tákn og er mjög stoltur. Stirnir er farinn að nota kínverskuna pínulítið. Við fórum á markað um daginn að kaupa vasaljós og hann brá fyrir sig kínversku, mjög einfalt en það er samt byrjunin.

Í skólanum eru komnir tveir nýir íslenskir krakkar, Ævar sem er í Hugaárgangi og Edda sem er árinu yngri en Stirnir. Foreldrar þeirra eru Elsa og Árni en Árni vinnur hjá Össuri eins og Hekla og Magnús. Ævar og Hugi hafa orðið hálfgerðar samlokur, þeir hittast í frímínútum og borða saman hádegismatinn. Huga finnst mjög spennandi að hafa íslenskan leikfélaga í skólanum.
Við Elsa höfum líka hist á fundum í skólanum og borðað saman, nú er ég orðin reynslunni ríkari og get vonandi miðlað einhverju til hennar.
Um helgina buðu Lára og Baddi okkur öllum, Heklu, Magnúsi, Elsu og Árna með krakkana í grill. Þetta er orðið sæmilegt krakkagengi sem gekk þarna um hverfið hjá þeim. Þau gerðu nú samt ekkert mikið verra af sér en að skrúfa frá garðslöngu nágrannanna og rennbleyta sig. Við fullorðna fólkið spjölluðum saman og borðuðum góðan mat að hætti Láru og Badda.

Fyrstu helgina í Shanghæ fórum við að sjá sýningu Cirque de Soleil með Christinu, Anders og börnum. Sirkustjaldið var í Pudong, hinu megin árinnar Huangpu, slóðir sem við förum sjaldan á. Sýningin var fín, Stirni fannst hún reyndar svolítið hræðileg, tónlistin og myrkur spilaði þar inn í. Eftir sýningu borðuðum við í hæsta turni borgarinnar Jin Mao, hann er 88 hæðir en við vorum á þeirri 56. Reyndar er verið að byggja annan turn við hliðina sem verður ennþá hærri en það gengur víst á ýmsu við að klára hann.
Við höfðum gott útsýni yfir ána og Puxi en það er sá hluti borgarinnar þar sem við búum. Þegar við komum var sólin að setjast og svo rökkvaði, dimmdi alveg og ljósin kviknuðu í kring. Hugi hefur mikið spáð í það upp á síðkastið hvort Kína eða Ísland sé fallegra. Þarna komst niðurstaða í málið, "Kína er fallegra á nóttunni en Ísland er fallegra á daginn"!

Hérna heima eru nágrannakrakkarnir orðnir heimagangar hjá okkur aftur, Andrea og Ebba, prinsessurnar við hliðina koma hingað uppáklæddar eftir skóla. Philip og Karolina sækja líka í að leika hér. Núna eru þau öll í sama skólanum og fara saman í skólabílnum á morgnana. Samkomulagið er yfirleitt gott og við erum farin að þekkjast ágætlega foreldrarnir.

Um daginn fórum við fjölskyldan á pöddusafn, ferðin var farin sérstaklega fyrir dýrafræðinginn Stirni. Þarna voru skordýr af ýmsum stærðum, krókódílar, skjaldbökur, slöngur, kanínur og jafnvel geit og íkornar. Bræðurnir voru nú báðir spenntir fyrir dýrunum en á leið út þá gengum við framhjá slöngunum sem voru að fá sér miðdagssnarl. Þær fengu lifandi mýs inn í búr til sín og þessar litlu fengu músarunga. Þetta var mikið sjónarspil að sjá slöngurnar gleypa mýsnar og okkur fannst þetta óhugnanlegt. Vörðurinn kom með lifandi mús sem hann hélt á í töng og ætlaði að færa einni slöngunni og þá var Stirni nóg boðið. Ég vil ekki! kallaði hann á kínversku en vörðurinn hélt sínu striki. Þegar við komum út hófst mikil umræða um það hvaða réttlæti væri í því að fæða slöngurnar á lifandi músum.

En svo ég endi á léttari nótum að þá voru þeir vinir Stirnir og Ari Karl að ræða málin eftir ferð í Húsdýragarðinn í sumar. Stirnir hélt því fram fullum fetum að hann væri dýrafræðingur. Þá hugsaði Ari Karl sig aðeins um og sagði svo:"Og ég er ofurhetjufræðingur"!

Dalla

Við erum komin heim!

Ferðalagið gekk vel hjá okkur mæðginum. Strákarnir horfðu stjarfir á
myndir í 11 klukkutíma af 12 í Kínafluginu, þeir lognuðust loksins
útaf síðast klukkutímann. Það reyndist mér erfitt að vekja þá til að
koma þeim inn í flugstöðina en hafðist að lokum.
Við borðuðum pizzu, dönsuðum og hlógum vegna svefngalsa á Heathrow.
Svo fórum við og fjárfestum í sólgleraugum fyrir Íslandsferðina, þið
sjáið að við erum bjartsýn á gott veður meðan við stoppum.
Bræðurnir sváfu alla leiðina til Íslands, Hugi áréttaði það samt áður
en hann sofnaði að ég þyrfti að vekja hann við komuna. Þeir tóku
fyrsta skrefið á íslenskri grundu með viðhöfn og önduðu að sér
íslensku "hreinu" lofti á bílastæðinu við Leifsstöð.
Við stoppuðum og læddumst inn í garðinn á Suðurgötunni og lýstum yfir
ást okkar á húsinu og garðinum, Hugi kyssti grasið, tilfinningarnar
voru svo miklar.
Við gátum nú ekki sofnað strax eftir tæplega sólarhringslangt ferðalag
en það tókst að lokum um tvöleytið eftir miðnætti.

Í gærmorgun vöknuðum við snemma og Hugi rak okkur Stirni í föt því
hann vildi komast strax í Neslaugina. Við vorum með þeim fyrstu ofan í
laugina og klukkutíma seinna komu Hildur og Pétur með Ara Karl líka
ofaní og urðu fagnaðarfundir. Eftir sund var pylsa næst á dagskrá og
svo bíó í boði Ara Karls en við höfðum ekkert farið í bíó í Kína. Við
hlógum mikið að Shrek 3, við mælum með henni. Þá var farið í kakó á
Mokka, án Stirnis sem lognaðist útaf í bílnum. Þar spurði Hugi hvað
væri næst á dagskránni, hann vildi greinilega gera allt á fyrsta degi
sem við vorum á góðri leið með að ná.

Við erum hérna í góðu yfirlæti hjá tengdamömmu á Grjótagötunni, höfum
risið út af fyrir okkur. Í gærkvöldi buðu Björk og Þiðrik okkur í mat.
Stirnir var borinn þangað sofandi og út aftur sofandi, Hugi sofnaði
mínútu eftir komuna þangað. Unnur Maren þriggja ára frænka bræðranna
var stórhrifin af heimsókninni, hún stússaðist í kringum þá þar sem
þeir lágu meðvitundarlausir á dýnu í herberginu hennar.

Í morgun 17. júní var ræs klukkan hálffimm sem við var að búast.
Stefnan er tekin á skrúðgöngu frá Hagatorgi og svo í miðbæjarþvöguna.
Dalla

Hugi vaknaði í morgun og kallaði upp um leið og hann opnaði augun: Á morgun förum við til Íslands! Loksins er að koma að þessu, ég held að við séum búin að telja daga í tvo eða þrjá mánuði.
Í vikunni fóru Grade 1 bekkirnir að heimsækja kínverskan skóla fyrir börn farandverkamanna eða þeirra sem eru ekki frá Shanghai. Kerfið virkar þannig að ef þú ert ekki frá borginni þarftu að greiða hærri skólagjöld en borgarbúar. Margir aðkomumenn eiga ekki peninga til að greiða gjöldin sem eru nokkuð há og setja börnin sín því í sérstaka skóla sem eru ódýrari. Þar geta verið 60 börn í bekk og námsbækur eru af skornum skammti og börnin eiga mörg hver ekki skólatösku og annað sem þarf við lærdóm. En börnin í fyrsta bekk í SCIS söfnuðu peningum með því að vinna húsverk heima hjá sér og þiggja greiðslu frá foreldrunum. Þessir peningar fóru í að kosta einn dreng til náms, foreldrar hans eru með lágar tekjur, faðirinn með lifrarkrabbamein og móðirin atvinnulaus. Að auki fór afgangurinn til að kaupa bækur í bókasafn skólans sem þau heimsóttu, mér skildist að þau hefðu getað keypt heilt bókasafn fyrir peningana. Í skólanum var vel tekið á móti þessum velgjörðarmönnum og kínversku börnin sýndu dans og sungu fyrir þessa nýju vini sína. Huga fannst þetta mjög merkilegt og þarna gerði hann sér grein fyrir því í hvað peningarnir fóru.
Síðustu skóladagarnir hafa verið skemmtilegir, engin heimavinna síðustu vikuna sem gladdi Huga mikið. Á þriðjudaginn var listadagur, kennararnir settu upp stöðvar á skólalóðinni fyrir fyrstubekkinga. Leirað, blásnar sápukúlur, málað og fleira.
Nokkrar myndir frá deginum, ég hafði umsjón með leirnum:


Bekkjarfélagar vinna að lágmynd


Leirhornið

Í dag var stuttur skóladagur því klukkan hálftíu byrjaði samkoma á sal. Fimmtubekkingar sem skipta nú yfir á annað skólastig sögðu frá skólastarfinu í vetur og sungu lag. Þvínæst tók við atriði þar sem allir kennaranir settust upp á svið þar sem var búið að útbúa einskonar lestarvagn. Lestin stoppaði fyrst á Hongqiao road en þangað flyst skólinn í ágúst, þessum skóla verður lokað. Flestir kennararnir fóru úr við Hongqiao en nokkrir héldu áfram út á flugvöll. Þar var tilkynnt brottför til Kairó, Parísar, Brussel, Seattle þar til allir voru farnir. Svo voru skólastjórahjónin kvödd sérstaklega, þau eru að flytja aftur til Bandaríkjanna eftir 5 ára dvöl í Shanghai. Mr. McKamey er sjarmerandi kall, spilar á bassa og hefur húmor fyrir sjálfum sér. Mrs. McKamey hefur kennt öðrum bekk, svona móðurleg týpa sem börnin elska. Tvö börn úr öllum bekkjum komu upp á svið og sögðu hversvegna þau myndu sakna þeirra hjóna, þetta var mjög hjartnæmt og margir hvarmar voru tárvotir við þessa athöfn. Þvínæst söng Mr. McKamey írskt lag, nokkuð sorglegt og þá grét held ég allur salurinn. Þau eru svo sannarlega elskuð þetta fólk af sínum nemendum, kennurun og foreldrum. Það er mikil eftirsjá af þeim.
Að lokum stilltu allir sér upp á skólaganginum og þau hjón gengu í gegn og kvöddu, þau grétu eins og aðrir. Á svona degi eru margir að kveðja Shanghai, fólk flytur annaðhvort heim eða eltir annað starf fjarri heimalandinu. Himnarnir grétu líka í dag því það hellirigndi í allan dag.

Í minningabók um veturinn skrifaði Hugi: I remember on Earth day when I was on the stage. I was dressed ina big box. I even had a mask. And when I was on the stage every one was lafing.

Ms. D skrifar í umsögn um Huga: It is quite amazing that Hugi entered Grade 1 with no knowledge of English and six months later he was writing in his journal some information about the history of Germany.
Stirnir fær líka góða umsögn frá Mr. Flesher:I will miss Stirnir and his wonderful laugh, silly smiles, curiosity and great sense of humor. I wish him continued success in school and in life. I am very proud of his growth this year.

Í fyrramálið, föstudagsmorgun leggjum við í hann kl. 8:30 út á flugvöll. Þar tekur við 12 tíma flug til London, ætli við náum ekki að horfa á nokkrar bíómyndir á þeirri leið, þær verða að eigin vali þar sem hvert sæti hefur sinn skjá. Við verðum að bíða í 5 klukkustundir í London eftir Íslandsvélinni og lendum á Íslandi kl. 23:10 á föstudagskvöldi. En þá verður klukkan orðin 7:10 á laugardagsmorgni í Kína. Þannig að þetta er tæplega sólarhringslangt ferðalag, úff.
Við hlökkum til að sjá ykkur,
Dalla

Þarsíðustu helgi fengum við bræðurna Bogga og Örn yfir í gistingu. Þeir sofnuðu allir fjórir saman í rúmi eftir mikinn leik og eina sjóræningjamynd. Boggi og Hugi eru ákveðnir í því að verða sjóræningjar þegar þeir verða stórir og ætla að vera góðir í kúng fú líka. Þeir vilja ekki kannast við það að sjóræningjar séu vondir. Stirnir og Örn verða líklega einhverskonar dýrafræðingar. Þeir hafa mikinn áhuga á skordýrum, liggja hérna yfir trjábeðum og leita að ormum og allskonar pöddum. Stirnir gengur oft hérna um seinnipartinn boginn í baki og sest svo niður og rótar þegar hann sér hreyfingu í moldinni. Hann kemur iðulega inn að biðja um krukkur fyrir gæludýrin eins og hann kallar þau.
Hekla og Magnús stoppuðu hjá okkur á sunnudeginum og fengu lambalæri, kínverskt sem bragðaðist bara vel. Svo fórum við af stað í enn eina veisluna, lokaveislu í skólanum að þessu sinni. Það var rigningarlegt allan daginn en ekkert rigndi. Veislan var vel heppnuð, kólumbísk hljómsveit spilaði og skólahljómsveitin Jiangsu Blues Band var með sitt síðasta gigg, skólastjórinn er að flytja aftur til Bandaríkjanna. Við Hugi dönsuðum heilmikið og Hugi lýsti því yfir að það væri gaman að dansa en hann vildi samt ekki fara í dansskóla. Stirnir var með skordýrakrukkuna með sér og svipaðist um eftir margfætlum á skólalóðinni.
Á þriðjudaginn var field day í skólanum, einskonar leikjadagur, leikir allan daginn á leikvellinum. Ég bauð fram aðstoð með öðrum foreldrum og lenti í því verkefni snemma morguns að fylla vatnsblöðrur. Um tíuleytið þegar flestir voru komnir af stað í leikina kom algjört úrhelli svo allir þurftu að hlaupa í skjól en urðu samt rennblautir. Leikjadeginum var aflýst sem voru mikil vonbrigði. En í lok skóladags fóru allir út í reiptog á fótboltavellinum sem var smá sárabót.
Í vikunni var Stirnisbekkur að undirbúa matsölu sem þau voru með á föstudaginn í hádeginu. Þau bökuðu smákökur með þremur mömmum, þar á meðal undirritaðri, bjuggu til pastasósu, útbjuggu matseðla og skreyttu kokkahúfur. Börnin tóku sjálf niður pantanir og útbjuggu matinn á kaffihúsinu með aðstoð foreldra. Þetta var mikil upplifun fyrir þau og Stirnir beið spenntur alla vikuna eftir föstudeginum. Hugi fékk að koma og fá sér pizzu hjá Stirni sem þjónaði honum til borðs, hann fékk kók með og ís í eftirrétt.
Á laugardaginn var lokaveisla í Hugabekk, skipulögð af mér sem roomparent. Við hittumst í sundlaug í miðbænum, ein af fáum útisundlaugum. Krakkarnir og nokkrir þeirra fullorðnu syntu og léku sér og svo borðuðum við saman hádegismat af hlaðborði. Þetta var vel heppnað og Ms. D var ánægð með veisluna og gjafir sem er hefð að færa kennurum hérna. Hún fékk albúm með ljósmyndum og listaverkum barnanna og I-pod shuffle. Hérna eru svipmyndir:


Mömmur og Ms. D á bakkanum

Ms. D skoðar albúmið frá börnunum

Séð yfir sundlaugina á Ambassy Court

Stirnir hitti bekkjarsystur sína Anna Li

Hugi í leik með Kean og Champion

Í gær sunnudag byrjuðum við daginn í afmælisveislu hjá Callum bekkjarfélaga Huga. Síðan fórum við út í Hongqiao (Hafnarfjörð) og Hugi tók kúng fú próf ásamt hópi barna. Hann stóð sig mjög vel, hélt sér í brú í 30 sekúndur og hreyfingarnar voru fínar hjá honum.

Halda í 30 sekúndur


Lentur á dýnunni í stellingu


Hópurinn með kennurum og kúng fú master í bláu

Eftirmiðdeginum eyddum við hjá Láru og dætrum, Liv og Björk. Þar sátum við í garðinum og sötruðum kampavín meðan börnin léku sér, algjör sæla. Það er fyndið að Christina vinkona mín er nágrannakona Láru svo Hugi og Oliver léku saman og Viktoria dóttir Christinu er orðin góð vinkona Livar. Stirnir leitaði að skordýrum að venju en kættist mikið þegar honum áskotnaðist skál og brú hjá Láru fyrir skjaldbökur sem eru hérna í fóstri hjá okkur. Hann sleppti ekki pokanum með skálinni fram að brottför.
Í morgun fór ég að kaupa húsgögn með Cathra. Hún er sérfræðingur í húsgagnakaupum og fór með mig í vöruhús fullt af gömlum kínverskum húsgögnum. Ég gerði góð kaup og prúttaði svolítið en hætti þegar Cathra sagði mér að ég væri að fá mörg húsgögn fyrir lægra verð en einn skápur annarsstaðar. Þarna var líka lítill kettlingur sem ég hefði alveg vilja taka með mér, Stirnir hefði orðið glaður.

Að lokum tilvitnanir í bræðurna, Stirnir sagði þetta í nestistímanum í morgun í skólanum: “I’m almost never coming back here, I am going to Iceland in 4 days”.

Hugi skrifar dagbók daglega í skólanum og þetta var síðasta færslan hans:
I am going to Iceland after nine days. It takes one day and one night to get there. And when I´m there I´m going to summer camp, over there you can ride horses. And when it´s night time we have a show. And then we go to sleep in our tents on 11:00. And then we take a bath. And then we eat. And then we drive boats. And there is a trampolen. And there is a lake close to the trampolen. And after summer I´m going back to China.
Þetta er hans stafsetning sem er nú bara nokkuð góð, enda fékk hann allt rétt í stafsetningarprófi fyrir skömmu.

Ég verð að segja það að við hlökkum mikið til þess að eyða sumrinu á Íslandi en við hlökkum líka til að koma aftur til Kína í okkar litla hús sem er okkar heimili.
Takk fyrir að lesa, Dalla.

Í næstu viku er komið ár síðan við fluttum til Kína. Tíminn hefur verið bæði lengi og fljótur að líða en eitt er víst að við hlökkum öll til að koma til Íslands í sumarfrí. Við komum þann 15. júní, ég og strákarnir, Kjartan kemur í lok mánaðarins. Við teljum dagana til heimkomu og ég er byrjuð að pakka í huganum, nú er að muna að taka vetrarfötin með svo okkur verði ekki of kalt.
En þá er að segja frá síðustu dögum en þessar síðustu vikur fyrir sumarfrí einkennast af brjáluðu félagslífi, afmælisveislur og aðrar veislur um helgar, stundum 2 til 3 viðburðir á dag. Mig hefði ekki órað fyrir því að við gætum kynnst svona mörgu góðu fólki hérna, en við njótum þess að skemmta okkur með nýjum vinum, við erum félagsverur.
Á föstudagskvöld voru vortónleikar yngri nemenda SCIS. Strákarnir fóru í kung fu að venju eftir skóla og svo röltum við og fengum okkur pizzu. Ég nennti ekki að fara með þá heim í leigubíl og svo fljótlega aftur af stað, umferðin er slæm seinnipartinn og það getur verið erfitt að fá leigubíl. Sumir leigubílstjórar hreinlega bruna framhjá okkur þegar þeir sjá strákana, nenna ekki að taka börn í bílinn.
Við komum aftur í skólann og strákarnir fóru til síns kennara meðan við fundum okkur sæti í samkomusalnum. Tónleikarnir voru fínir hjá krökkunum, þau eru orðin svo vön því að koma fram á sviðinu eftir veturinn, stundum finnst mér þetta vera hálfgerður Fame-skóli, börnin eru alltaf uppi á sviði. Árgangur Huga söng lag þar sem komu fram rapparar, kúrekar, ballerínur og fleira. Hugi var í kúrekabúningi og sveiflaði ímyndaðri snöru af nákvæmni meðan hann söng. Árgangur Stirnis söng um daglegar athafnir eins og að fara á fætur og í sturtu og léku látbragð með. Stirnir átti að koma í kúl fötum, hann var sætur í skyrtu og gallabuxum.





Á laugardaginn kom Magnús í heimsókn með Bogga og Örn. Strákarnir léku úti, Magnús bjó til boga og örvar handa þeim og við stóðum hjá þeim til að forða slysum, þeir skildu það ekki alveg strákarnir að það mætti ekki skjóta í átt að öðrum. Magnús var graekkill þessa helgi og hann bauð Huga og Stirni næturgistingu.
Við Kjartan fórum í leikhús að sjá uppsetningu fransks áhugaleikfélags á farsa. Við fórum með Cathra og Troy. Fyrir hlé taldi Kjartan alla ljóskastara, sofnaði í smástund og ég verð að segja að ég dottaði líka. Maður á næsta bekk hraut. Bæði var leikritið hræðilega leiðinlegt og leikararnir lélegir. Í hléinu stakk einhver upp á því að við stingjum af og við vorum ekki lengi að taka vel í þá tillögu.
Við fórum á japanskan stað sem sérhæfir sig í túnfiski og krabba og maturinn var mjög góður. Sashimi með misfeitum túnfiski var ljúffengt.
Á eftir fórum við á bar en Cathra og Troy fóru heim á skynsamlegum tíma. Við Kjartan vildum nýta okkar fyrstu næturpössun í ár og héldum áfram, hittum Atla á klúbbi og svo á bar eftir það.
Við vorum rétt komin á fætur daginn eftir þegar Magnús skilaði strákunum heim, fullkomin þjónusta, sótt og keyrt. Strákarnir voru búnir að vera vakandi síðan klukkan fimm um morguninn, þeirra fyrsta verk var víst að kveikja á tónlist Björgvins Halldórssonar. Þeir voru rosalega ánægðir með gistinguna og Magnús kvartaði ekki yfir félagsskap strákanna fjögurra.
Næst á dagskrá var veisla á O´Malleys, einhverskonar þakkarveisla bekkjarins hans Stirnis fyrir veturinn með Mr. Flesher og Ms. Yuko aðstoðarkennara. Stemmningin á O´Malleys þennan dag var ansi brjáluð, hundaeigendur mega koma með dýrin á sunnudögum svo þarna hlupu um hundar af öllum stærðum. Inni hittast þeir sem leita að fólki til að ættleiða gæludýr og þennan dag var mjög heitt og rakt svo við vorum eiginlega að leka niður í garðinum, algjör suðupottur. Meðan við borðuðum skeit einn hundurinn svona tvo metra frá borðinu okkar og skítalyktin lagðist yfir. Áður en eigandinn náði að þrífa upp skítinn kom Eleanor hlaupandi í átt að skítnum, þetta var svona í slow motion, við kölluðum öll til að vara hana við en hún hljóp áfram og með annan fótinn beint í hlassið. Þetta var eftirminnilegur hádegisverður en ég held að við hvílum okkur á þessum annars ágæta stað.
Bræðrunum var boðið í afmæli hjá Jago bekkjarfélaga Huga, á veitingastað í úthverfi. Þarna var mikið hlaðborð matar og blöðrutrúður sem bjó til fígúrur úr blöðrum. Þegar hlé varð á dagskránni klifruðu börninn upp um alla veggi, ég hélt að veitingastaðurinn yrði ekki svipur hjá sjón, en þegar allt ætlaði að fara illa birtist töframaður sem náði athygli barnanna. Hann töfraði fram dúfur úr hatti sínum og fékk svo Stirni sem aðstoðarmann. Þá dró hann fram eins og lítinn höggstokk og lét Stirni halda á banana sem sneiddist niður í bita í höggstokknum. Þegar bananinn kláraðist vildi töframaðurinn setja höndina á Stirni í gegn og skera á en Stirnir var ekki til í það og lét sig hverfa. Þá var beðið um annan sjálfboðaliða sem var enginn annar en Hugi sem setti höndina í gegn og beið sinna örlaga með bros á vör. Höndin skarst ekki af fyrir einhverja töfra en Hugi hné niður á leikrænan máta þegar allt var yfirstaðið.
Þegar við kvöddum fengu strákarnir fulla poka af dóti, það er yfirdrifið hvað afmælisgestir eru leystir út með miklum gjöfum en kom sér vel að hafa pokann að skoða á leiðinni heim.
Veislum dagsins var ekki lokið því okkur Kjartani var boðið í grill hérna neðar í götunni. Þar búa Magali og Emanuel, franskt par, foreldrar Hanae í Stirnisbekk. Þetta var 20 manna veisla og mikið gaman, Magali er listakokkur, gott grillkjöt og meðlæti að frönskum hætti, kúskús, ratatouille og gratin dauphinois. Við Kjartan ræddum það á heimleiðinni hvað við höfum kynnst ólíku fólki hérna.
Reyndar lenti ég líka í umræðum við íþróttakennarann í afmælinu fyrr um daginn þar sem við ræddum um skólasamfélagið. Þetta er að mörgu leyti skrítið samfélag, varla engir einstæðir/einstakir foreldrar og allir í góðum stöðum. Við þekkjum reyndar fleiri en eina fjölskyldu sem hefur lent í því að fyrirvinnan hefur misst vinnuna fyrirvaralaust og framtíðin kannski alveg óviss um lengri tíma. Margir eiga sér ekkert heimili í heimalandinu og eiga kannski varla lengur heimaland eftir langa dvöl erlendis.
Á þriðjudaginn var vettvangsferð með Hugabekk upp í sveit á stað þar sem er ræktað lífrænt grænmeti. Okkur var boðið upp á tómata og gúrkur við komuna, krakkarnir borðuðu þetta eins og sælgæti. Við skoðuðum grænmetið í gróðurhúsum, grasker, eggaldin og gulrætur og fengum að planta fræjum. Að lokum máttu börnin tína tvær gúrkur hvert og ráða hvort þau tækju þær heim eða gæfu þær tveimur geitum á túni. Geiturnar voru ofaldar þennan dag!






Á miðvikudaginn komu þær fréttir hingað heim að Stirnir hefði verið óhlýðinn í skólanum. Hann og Ian bekkjarfélagi hans voru að leika með púða í skólastofunni og hættu því ekki þegar þeir voru beðnir um það. Þetta endaði illa því Stirnir datt á blómapott og fékk stóra kúlu á hausinn. Að auki missti hann 2 stjörnur og refsingin var sú að þurfa að sitja á bekk í frímínútum í stað þess að leika.
Í lok dagsins óhlýðnuðust þeir félagar Stirnir og Ian aftur og misstu þriðju stjörnuna. Mr. Flesher kvað upp að þeir ættu að taka út sína refsingu í frímínútum daginn eftir.
Stirnir rakti raunir sínar við Huga eftir skóla og Hugi bauðst til að sitja hjá honum meðan hann tæki út refsinguna. Þetta finnst mér vera gott merki um þeirra bræðrakærleik, þeir mega varla af hvor öðrum sjá.
Dalla

Strákarnir fengu kærkomið frí frá æfingum fyrir hæfileikasýninguna á fimmtudaginn því þeim var boðið í heimsókn til Callums og Robbie eftir skóla. Æfingin gekk vel, miklu betur en á þriðjudag og ég andaði strax léttar.
Hugi og Stirnir voru að leika sér með Robbie og hundinum þegar ég kom að sækja þá og voru ekkert glaðir að sjá mig svona fljótt eða eftir tæpa 3 tíma. Fjölskyldan er bresk svo mér var boðið upp á gin og tónik á skoðunarferð um húsið. Ég hef aldrei séð svona stórt íbúðarhús hérna í borginni, þrjár hæðir mjög rúmgóðar og fjölskyldan er með kokk og tvær barnapíur í sinni þjónustu. Ein barnapían býr á staðnum og sinnir 12 vikna gömlu ungbarninu. Þetta er skemmtilegt fólk, þau búa í sömu götu og Cathra og Troy og hafa vingast við þau líka.
Föstudagurinn fór í síðasta undirbúning fyrir sýningu, við kláruðum skreytingar á salnum og undirbjuggum mötuneytið, settum upp bar þar. Við, Vivian og Christina fengum okkur svo hádegismat saman fyrir samkomuna á sal síðdegis. Stirnir kom fram með sínum bekk. Þau fluttu svokallað banana cheer sem er hefð að flytja þegar einhver kemur með banana í nesti. Þau sýna með látbragði hvernig á að flysja banana, skera hann og borða. Svo söng bekkurinn Love me do af fullum krafti og lék með. Stirnir stóð sig vel, tók þátt og naut þess að vera á sviðinu.
Kúng fú var næst á dagskrá í íþróttasalnum. Kennarinn vill að Hugi taki gráðu í byrjun júní, ég veit nú ekki alveg hvaða gráða það er, þarf að ræða það betur við kennarann. Ég þurfti að hlaupa út og ná leigubíl, skila strákunum heim og rjúka aftur af stað upp í skóla.
Sýningin um kvöldið heppnaðist vel. Margir spiluðu á píanó, einn á ukulele og ein á kínverskt strengjahljóðfæri. Hsuan Hsuan í Hugabekk spilaði á fiðlu og ein lítil sýndi töfrabrögð. Margir sungu, bæði einir eða í hóp og nokkur dansatriði, þar á meðal Abbaatriði og húladans frá Hawai tókust bara vel. Strákur í þriðja bekk sýndi kúng fú, hann sveiflaði sverði fagmannlega í kringum sig. Krakkarnir voru fín og flott í búningum við hæfi, í Kína er auðvelt að láta sauma á krakkana og margir höfðu lagt mikið í búninga. Því miður náði ég ekki að taka einu einustu mynd þó ég væri með myndavélina með mér.
Á laugardaginn fóru bræðurnir í tónlistarskólann að venju og Huga var boðið á playdate til Isabel á eftir en Stirnir fór í afmæli til Lucasar. Hugi var vel sveittur þegar ég sótti hann, búinn að hoppa á einhverskonar hoppupriki allan tímann skildist mér. Stirnir var glaður í afmælinu, Hugo og Aurelie eru foreldrar Lucas og þau búa í húsi með stórum garði og fínasta garðpartí með risaeðluþema var vel heppnað.


Vinir og bekkjarfélagar, Lucas og Stirnir


Kanínan sem býr í garðinum hjá Lucasi


Stirnir með Naomi sem tilkynnti víst mömmu sinni um daginn að hún vildi giftast Stirni vegna þess að hann væri fyndinn

Á sunnudaginn vorum við bara heima, fórum í búð og keyptum osta, lax og salami og áttum kalt rósavín í ísskápnum. Cathra og Troy komu við með krakkana sína og sátu úti á verönd með okkur, krakkarnir léku úti og inni.

Dalefjölskyldan á sínum fararkosti


Hugi og Filip fengu eina salibunu

Hugi er mættur út að leika upp úr klukkan átta á morgnana, hann bankar á dyr í næstu húsum til að leita sér að leikfélaga. Hann var eitthvað vængbrotinn þegar allir fóru og vildi fá fleiri vini en þá fengu bræðurnir þá hugmynd að fara í vatnsslag hérna í portinu. Þeir voru á nærbuxunum einum fata og skóm og sprautuðu svo á hvorn annan, mikið fjör.



Dalla

Það er um að gera að koma helgarfréttunum inn áður en næsta helgi byrjar, svona líður tíminn hratt hjá okkur.
Á laugardagsmorgun fórum við á Basar í skóla strákanna. Þarna er ýmis gjafavara til sölu og heimilisiðnaður. Skólastjórinn selur póstkort sem hann útbýr sjálfur, Mr. Flesher selur vörur sem hann flytur inn frá Víetnam og Troy vinur okkar ljósmyndir. Þetta eru svona dæmi og margt fleira í boði. Hugi linnti ekki látum fyrr en við vorum búin að festa kaup á nýjasta geisladiskinum en hann er með tónlist húsbands skólans, Jiangsu Blues Band. Þetta eru stefin sem bandið leikur á föstudagssamkomum og fleiri lög, Kjartani fannst þetta fyndin hljómsveit en varð að viðurkenna við nánari hlustun að skólastjórinn er ágætur bassaleikari.
Við keyptum ýmislegt af Mr. Flesher, Hugi valdi sér hálsmen sem hann skartaði alla helgina, hann hikaði á milli hálsmensins og armbands, það lítur út fyrir að hann sé glysgjarn. Stirnir valdi sér fjólublátt seðlaveski, við eigum okkur sömu uppáhaldsliti. Strákarnir græddu líka nýja búninga, kúrekabúninga sem gera þá mjög myndarlega.
Í tónlistarskólanum viðraði ein mamma þá hugmynd að bjóða bræðrunum á playdate næstu helgi eftir tíma. Dóttur hennar langar til að fá þá í heimsókn. Ég tók vel í það og fékk nafnspjaldið hjá henni, ég kíkti svo á það betur áðan og sá að hún er konsúll Bretlands í Shanghai, titluð hennar hátign konsúllinn.
Um kvöldið fórum við Kjartan í afmæli, Kjartan kom frá Hong Kong síðdegis, fór í skreppitúr með Hilmari sem var hérna staddur, gisti hjá okkur, góð nýting á gestaherberginu. Spurning um að fólk fari að leggja inn pantanir, ekkert bókað út árið, ennþá.
En okkur var boðið í fertugsafmæli hjá Hollendingnum fljúgandi Hugo, Aurelie konan hans kallar hann þetta vegna þess hve oft hann þarf að ferðast vegna vinnu. Við slepptum leisertaginu, fengum okkur bara fordrykk í staðinn og hittum afmælisgestina sveitta á veitingastað. Hugo bauð öllum í mat, örugglega 40 manns og við Kjartan töluðum aðallega frönsku allt kvöldið, gott að æfa hana öðru hvoru.

Daginn eftir var fundur með Íslendinum í borginni, kannski ekki alvarlegur fundur, við hittumst yfir hádegisverði og nokkur ný andlit bættust við. Í þetta skipti á O´Malleys svo börnin gætu hlaupið um. Þau voru reyndar bara róleg, þarna voru kisur í búrum sem voru að leita sér að nýju heimili, og kisurnar fengu mikla athygli barnanna.





Þá lá leiðin í barnaafmæli, þriðja afmælisveislan þessa helgina. Afmælið var haldið á Ritz-Carlton hótelinu en afmælisbarnið, Kean í Hugabekk býr þar. Hann hélt upp á afmælið með Kyle litla bróður sínum og báðum bekkjum þeirra bræðra var boðið og örugglega 50 manns til viðbótar, samtals minnst 100 manns. Svona afmæli eru bara í Shanghai, nema kannski hjá einhverjum olíufurstum. Veislan var á 8. hæð hótelsins á leiksvæði sem er útivið, risahoppukastali var blásinn upp og veitingar voru af ýmsum gerðum. Nammibar fyrir börnin, rauðvín og hvítvín fyrir fullorðna og ýmislegir girnilegir smáréttir. Á staðnum var fólk sem sá um leiki með börnunum og þjónar á hverju strái til að hjálpa með diska og færa gestum drykki. Þetta var ágætis hvíldartími fyrir foreldra, hugsað um börnin af fagmennsku.
Pabbi Keans er viðskiptajöfur frá Singapore, indæll maður og mamman líka indæl, þau fluttu til borgarinnar fyrir þremur mánuðum og eru búin að koma sér upp svona mörgum kunningjum eða vinum.


Bræður á tali á afmæli


Stirnir í hoppukastala með skýjakljúfa í baksýn


Hugi náði sér í fullt af nammi leik

Eftir miklar skylmingar með blöðrusverð náðum við að draga drengina með okkur heim og þá var helgin búin.

Þessi vika er ansi erilsöm hjá undirritaðri. Ég hef verið að undirbúa hæfileikasýningu barnanna í skólanum með þáttöku 60 barna, síðustu vikur hafa verið æfingar tvisvar í viku, einu sinni með yngri börnunum 4 til 7 ára og einu sinni með þeim eldri 8 til 10 ára. Þessa vikuna keyrum við alla sýninguna í gegn með öllum börnunum sem þýddi að æfingin stóð frá 3 til 6 í gær. Ég er farin að vorkenna Huga og Stirni því það þýðir að ef ég er uppi skóla þurfa þeir að vera þar líka. Þeir eru semsagt á námskeiðum tvo daga í vikunni og tvo daga hanga þeir eftir mér, annaðhvort upp í samkomusal og þá dansa þeir stundum á sviðinu þegar einhver spilar á píanóið eða leika úti á leikvelli. Þeir þvertaka fyrir það að vilja taka þátt, reyndar stakk ein mamman upp á því við mig að setja þá upp á svið og setja tónlist í gang og þá myndu þeir dansa. En ég er ekkert að pína þá, er bara fegin að þeir séu ekki enn einn stressfaktorinn í sýningunni sem verður á föstudagskvöld. Ég á svo sannarlega eftir að anda léttar þegar henni verður lokið, stundum er spurning hvort það sé erfiðara að eiga við foreldrana en börnin. Christina og Vivian eru mínar aðstoðarmanneskjur og ég gæti ekki haft betra fólk með mér. Ég tók þetta að mér í haust þegar ein stjórnarmanneskjan í foreldrafélaginu bað mig um það, ég vissi ekkert hvað ég var að fara útí þá. Nú eru kosningar í foreldrafélagið á föstudag, ein var að ýta á mig hvort ég vildi ekki sækjast eftir stöðu í nýrri stjórn. Ég get ekki sagt að ég sé alltof spennt núna.

Í dag var dagur vettvangsferða. Stirnir fór með sínum bekk á blómamarkað, keypti blóm og sá ýmis dýr, héra, kóngulær og fiska. Hann hafði frá miklu að segja í kvöld.
Ég fylgdi Hugabekk í blómagarð en bekkurinn er búinn að læra um plöntur síðustu vikur og nú átti að skoða þær í návígi. Börnin voru með blöð til að lita myndir af plöntum og skrifa smá um þær, Ms. D gat þess nú líka að þau mættu skemmta sér. Hún gaf út þær leiðbeiningar að við þyrftum ekki að fylgjast að í hóp og Hugi og Lucy sem var í minni umsjá tóku það bókstaflega og flögruðu með mér burt frá hópnum. Annie frá Svíþjóð fylgdi okkur líka með Susan mömmu sinni, þær eru nýkomnar til Kína.


Hoppað fram af smábrú


Vatnaliljan var valin vegna þess að hún er svo flöt


Hugi og Lucy stóðust ekki þetta tipl


Vísindamaður að störfum í regnskóginum


Kjartan verður ánægður með þessa mynd, Hugi á milli Annie og Lucy


Bambus var ein plantan sem krakkarnir völdu sér að teikna og ástæða Huga fyrir að velja bambusinn var: Because it´s very hard to break!


Hópmynd af bekknum, Ms. D og mömmum


Þessi skjaldbaka sat á steini


Höfrungabekkurinn

Þetta var mjög skemmtilegur dagur og þegar ég leit yfir hópinn sá ég vel að minn maður var skítugastur af öllum, svartur á höndum og í andliti og bolurinn útkámaður. Enda skreið hann ofan í 2 holur, elti frosk og velti sér upp úr möl til að gera engil.

Umræða kvöldsins var um nefið á mér. Í gær var heimaverkefni Huga að mæla ýmsa hluti á heimilinu, meðal annars nefið á mér. Kjartan ætlaði að vera sniðugur og spyrja Huga hvaða mamma hefði nú haft lengsta nefið og hann fékk þessar líka góðu undirtektir hjá sonunum. Það var nú ekki staðfest að ég væri með lengsta nefið en Hugi leit á mig og sagði sem svo: Mamma, þú ættir að líta í spegil, nefið á þér er svakalega langt! Og svo vildu þeir báðir, hann og Stirnir draga mig að spegli til að ég gæti staðfest þetta sjálf. En Hugi klykkti svo út með því að segja: Mamma, það er allt gott um þig, nema nefið!
Dalla með nefið langa

Vikan hefur verið annasöm hjá okkur og við sjáum fram á skemmtilega helgi sem byrjaði í gær með afmæli Bogga. Við komum svolítið seint í afmælið því bræðurnir fóru á kung fú æfingu eftir skóla. Kennarinn kom með sverð og þeir fengu aðeins að æfa með þau, núna er þetta að verða spennandi. Huga langar að æfa skylmingar segir hann en kvikmyndin kínverska Hero hefur kveikt í honum, hann er búinn að ná þónokkrum kung fú hreyfingum úr þeirri mynd og æfir sig mikið með sverð.
En við ætluðum semsagt að ná leigubíl en það voru svo margir að bíða eftir bíl að við fórum í lestina sem er rétt við skólann og komumst út í Hongqiao þar sem Boggi býr á nokkuð skömmum tíma. Þegar við komum út úr lestinni ætluðum við að ná í leigubíl síðasta spottann en við lestarstöðvarnar eru stundum menn á mótorhjólum sem hafa það að atvinnu að koma fólki á áfangastað. Þarna var staddur maður með rikshaw, reyndar rafmagnsknúið en við fengum far með honum og ætluðum að koma með grand entrance í veisluna. Ferðin tókst vel þó Stirnir kvartaði yfir því að sitja undir pokafargani, bæði afmælisgjafir og afrakstur ferðar undirritaðrar í HM. En við hliðið inn á svæði afmælisbarnsins var vörður sem vildi ekki hleypa okkur á vagninum inn svo við löbbuðum bara síðustu metrana.
Afmælið var skemmtilegt, pizzuveisla utandyra og krakkarnir hlupu um, hjóluðu og hoppuðu í hoppukastala. Við fórum síðust að venju, drengirnir fóru saman í bað eins og er að verða að hefð eftir afmælisveislur.
Helgin er fullbókuð, við ætlum á basar í skóla strákanna á eftir, svo er það tónlistarskólinn og að lokum förum við Kjartan í fertugsafmæli í kvöld hjá Hugo og Aurelie. Á morgun hittast Íslendingar yfir hádegisverði og okkur er öllum boðið í barnaafmæli síðdegis hjá Kean bekkjarfélaga Huga.

Í gær var mæðradagurinn og ég fékk falleg kort frá bræðrunum.
Stirnir skrifaði sjálfur á kortið: Happy mothers day, love Stirnir! Á kortinu er mynd af fallegu blómi, mömmu sem stendur á grasflöt, sólin er hátt á lofti og ánamaðkur skríður ofan í jörðinni. Myndina prýða líka blaðra, hjarta, húsið okkar og geimvera. Í kínverskutímunum í vikunni hefur verið fjallað um mömmu og hann átti að teikna myndir af hlutum sem ég elska, mitt uppáhald. Uppáhaldslitirnir mínir eru fjólublár, grænn og blár samkvæmt Stirni og uppáhaldsmaturinn minn er pizza (uppáhald Stirnis líka),gulrót, ís, sveppir og salat. Uppáhaldsfötin mín eru kjóll. Hann hittir bara nokkuð rétt á þetta. Hann lærði líka um karakterinn kona og hestur sem samansettir mynda mamma.
Hugi teiknaði fallega mynd af mér í fjólubláu pilsi, rauðri peysu með stórt bros. Textinn á kortinu er svona: You cook dalisues cake for my birthday. You buy candy every day. And you pay money for me to be in school. I love you. Thank you for buying me an piano. What is your favorite animal? And what´s your favorite day? Love Hugi.
Þetta er með stafsetningu Huga. Ég held að hann sé að hugsa um fátæku börnin sem geta ekki farið í skóla og þessvegna þakkar hann mér fyrir að borga skólagjöldin. Ég kannast nú ekki við að kaupa sælgæti á hverjum degi, hann er nú ekki einu sinni sælgætisgrís sjálfur.
Góða helgi, Dalla

Við héldum tvisvar upp á Dag jarðarinnar í apríl. Fyrst með Heklu, Magnúsi, Bogga og Erni í skóla þeirra bræðra. Skólinn er staðsettur inni í dýragarði borgarinnar og þar var mikil hátíð einn laugardag um miðjan mánuð. Íslenska fjölskyldan hafði lagt mikla vinnu í að útbúa veggspjald með útskýringum á eldgosi og eldvirkni Íslands, mjög flott hjá þeim. Strákarnir fengu að klifra á klifvegg og klifruðu líka á því sem fyrir varð eins og stráka er siður.







Boggi kom fram í brúðuleikriti með bekknum sínum, lék aðalhlutverkið og stóð sig með mikilli prýði. Strákarnir sátu fremst til að fylgjast með vini sínum/bróður og klöppuðu fyrir honum. Þeir kíktu líka bakvið til að sannreyna að það væri Boggi þarna bakvið.



Tveimur dögum seinna var haldin samkoma á sal í skóla Huga og Stirnis vegna Dags jarðarinnar. Börnin áttu að koma í búningum sem þau áttu að útbúa sjálf úr endurunnu efni, gömlum fötum eða þvílíku. Það voru hæg heimatökin á þessum bæ svona stuttu eftir flutninga svo bræðurnir ákváðu að gera búninga úr pappakössum. Hugi vildi hafa höfuðfat á sínum búningi en Stirnir ekki.


Hugi á leið í skólabílinn að morgni


Skundað á samkomu með Ms. D


Michelle og Champion bekkjarfélagar Huga


Tveir árgangar á sviðinu syngja lag um jörðina, Stirnir er í grænum kassa fyrir miðri mynd

Árgangur Huga rappaði á sviðinu og Hugi stóð sig vel, Stirnir og félagar sungu tvö lög. Tveir úr hverjum bekk voru valdir af sínum félögum til að sýna búningana sína uppi á sviði og Hugi og Stirnir fóru báðir upp á svið.
Mr. Flesher sagði mér það að Stirnir hefði borðað morgunnestið sitt inni í kassanum. Hann setti líka bara hausinn ofan í kassann þegar hann varð feiminn á sviðinu.

Við Kjartan fórum að sjá Íslenska dansflokkinn hérna í Shanghai, þetta var flott sýning hjá þeim. Við buðum Cathra og Troy með okkur og nokkrir vinnufélagar Kjartans komu líka. Á eftir fórum við út að borða með Cathra og Troy, Heklu og Magnúsi og kíktum aðeins á bar líka, mjög gaman.

Núna er frívikan okkar að klárast, kínverjar fá þriggja daga frí kringum fyrsta maí og það teygist oft upp í viku. Skólafríið var vika hjá strákunum og skólinn byrjar aftur á morgun.
Við erum búin að vera mest heima, veðrið hefur verið nokkuð gott og strákarnir eru búnir að leika mikið, bæði úti og inni. Filip sænski og Karolina litla systir hans eru orðin heimagangar hérna, sænsku stelpurnar tvær við hliðina fóru til Víetnam.
Einn daginn sinnaðist Huga við mig og hann ákvað að flytja með sitt hafurtask útfyrir hlið. Filip og Stirnir fylgdu honum og þeir settu upp búðir í tveimur tjöldum.


Hugi hírist í tjaldi í mótmælaskyni


Nágrannar spila. Spilið gengur út á það að einn er með spil með mynd á höfðinu án þess að sjá á það og spyr hina spurninga til að finna út hvað er á myndinni.


Hugi í kung fu æfingum í portinu okkar

Í vikunni var okkur boðið í sveitaklúbb í nágrenni Shanghai. Það var tævönsk fjölskylda í Hugabekk sem bauð okkur og fleiri vinum sínum að eyða deginum í klúbbnum. Við byrjuðum á því að fara í sund í skemmtilega sundlaug með rennibrautum og ýmiskonar nuddi. Sundlaugin var líka hlý og góð ólíkt köldu lauginni sem við erum vön. Eftir sundið borðuðum við saman hádegisverð en umræður fóru að mestu fram á kínversku. Ég vil ekki segja að við Kjartan höfum tekið mikinn þátt í þeim.
Eftir matinn vorum við keyrð á golfbílum að svæði þar sem var lækjarspræna og grillaðstaða og nokkur dýr voru þarna í kofum. Þetta var svona gervisveit en bara huggulegt þegar maður fer sjaldan út úr borginni.


Stirnir í lauginni


Hugi og Hsuan Hsuan í klifurgrind


Hugi og Hsuan Hsuan leggjast á eitt


Hsuan Hsuan, kölluð Coco vinkona Huga

Við Kjartan skutluðum bræðrunum til Bogga og Arnar einn daginn í vikunni. Við ætluðum í innkaupaleiðangur að skoða húsgögn. Við fundum ekkert við hæfi en veltum fyrir okkur hvort við ættum að fjárfesta í steinljóni, spurning hvernig það kæmi vel út á Suðurgötunni við innganginn. Hekla og Magnús buðu í grill um kvöldið og Lára og Baddi komu líka með dæturnar. Krakkarnir könnuðu hverfið að venju, þau eru voðalegir útigangar saman.
Daginn eftir fengu Boggi og Örn að gista hjá okkur. Það gekk bara vel, það urðu ein vinslit milli Huga og Bogga að morgni en þeir útkljáðu það í sverðaeinvígi og urðu bestu vinir aftur eftir það.
Síðdegis var okkur boðið í heimsókn til Champion bekkjarfélaga Huga ásamt fleiri vinum. Þetta varð að garðpartí á svæðinu þar sem börnin spiluðu badminton og hentu frisbídiskum. Ég var svo mikill klaufi að henda frisbídisknum út í tjörn í garðinum og við hófum strax björgunaraðgerðir. Það gekk illa þangað til Hugi fékk þá hugmynd að búa til brú út í litla eyju í tjörninni og ná diskinum þaðan. Við fundum spýtu og aðstoðarmenn komu henni fyrir. Hugi tiplaði svo eftir spýtunni og náði diskinum við mikinn fögnuð viðstaddra. Hann fékk mikið hrós frá öðrum gestum fyrir að vera úrræðagóður.
Í gærkvöldi þegar Stirnir fór í háttinn var hann að spá í það hvort hann gæti valið sér drauma. Helst af öllu vill hann dreyma að hann sé í leiðangri með fjölskyldunni að skoða risaeðlur, þær eru honum mjög hugleiknar.
Hugi er loksins búinn að missa aðra framtönnina sem hékk laus ansi lengi. Hann sagði þannig frá að hann hefði verið á skólalóðinni og einhver stelpa hefði sett stein upp í munninn á honum til að láta tönnina detta. Það gekk ekki en öll hersingin hélt þá ti hjúkrunarkonunnar með von um aðstoð en rákust þá á skólastjórann sem kippti tönninni úr.
Að lokum eru nokkrar myndir frá deginum en honum eyddum við í félagsskap Louca og fjölskyldu. Við borðuðum með þeim á veitingastað og hittum þau svo í garði í nágrenni við okkur sem heitir Ruijin. Strákarnir hjóluðu í garðinn, þeir eru orðnir miklir hjólagarpar enda á það við í Kína.

Stirnir neitar myndatöku á dramatískan hátt


Kjartan og Sophie með Cael


Hugi tannlausi uppi í tré


Louca líka í tré
Hugi og Louca gerðust Wedding crashers, þeir skelltu sér í eina af þremur brúðkaupsveislum í garðinum. Þeim var vel tekið og voru beðnir um að sitja fyrir með gestum sem þeir gerðu. Hugi fékk pepsiglas að launum og var hæstánægður með þennan díl.


Hugi að störfum


Hugi og brúðurin, þessi er aðeins úr fókus, ég var ekki nógu snögg.

Dalla