Mig langar til að setja inn síðustu myndirnar frá ferðinni, síðasta daginn okkar á Samui, við fórum í siglingu út í eyjar. Þar var okkur hent í sjóinn til að snorkla. Við fórum öll útí, og við Kjartan og Hugi kíktum niður á fjörugt fiskalífið. Stirnir dólaði bara hjá okkur í björgunarvesti.

Snorkl-staðurinnStirnir spurði hvort þessi eyja flyti á sjónum, það er satt, það lítur út fyrir að hún fljóti.

Þvínæst var siglt að fallegri eyju þar sem er fallegt lón. Við klifum upp mikla stiga í hlíðinni og niður aftur hinu megin. Harðsperrur í lærunum sögðu allsvakalega til sín daginn eftir stigaklifrið, ég staulaðist um.

Lónið uppi á eyjunni

Á næstu eyju borðuðum við hádegismat og svo rérum við út á kanóum. Við rérum í kringum eyju sem var mjög gaman. Það voru klettar úti í sjó í kringum eyjuna og við rérum á milli þeirra sumsstaðar.

Eyjan sem við rérum í kringum er í bakgrunni

Um kvöldið sendum við aftur upp ljós með óskum fyrir nýja árið. Hugi óskar sér af innlifun með lokuð augun. Þegar nýja árið gekk í garð sagði hann, jæja, þá er árið búið nú getum við farið aftur heim til Íslands! Þeir hugsa mikið heim til Íslands þessa dagana. Stirnir segist alltaf vera á Íslandi þegar hann dreymir, á Dvergasteini, leikskólanum hans. Þar dreymir hann Lillu og aðra góða vini segir hann.

Þetta var frábær dagur og góður endir á Thailandsdvölinni.

Núna í þessari viku tók hversdagsleikinn við, bræðurnir fóru í skólann á mánudaginn og ég í kínverskuna í gær. Ég hélt ég væri búin að gleyma öllu en það var nú ekki svo slæmt. Við byrjuðum á upprifjun sem var mjög gott, því miður hef ég ekki getað æft mig nógu mikið í tali og þessvegna gleymast hlutirnir.
Í dag var Hugi heima vegna höfuðverkjar í morgun. Hann hresstist þegar leið á morguninn og hann verkstýrði mér í smíði kassa sem á er loftnet og ljósapera áföst. Í þennan kassa ætlar hann að ná eldingum sem mynda þá orku inni kassanum sem hann ætlar m.a. að nota til að komast upp til stjarnanna. Þetta var mikil smíði hjá okkur og hann var ánægður með árangurinn. Kassinn er núna úti á svölum og hann vonast eftir þrumum og eldingum í nótt.
Ég fór í gegnum herbergi bræðranna í vikunni og setti ýmislegt dót í poka, margt brotið eða smádrasl sem fyllir herbergið. Áður en ég komst með pokann út í rusl fór Hugi að frýnast ofan í hann. Það fór svo að hann dró margar fjársjóði þaðan upp og ég fékk skammarræðu fyrir að ætla að henda hinu og þessu. Mamma, sagði hann, veistu ekki að ég nota þetta þegar ég er að byggja!
Það er satt hjá honum, ég þarf að galdra nær daglega fram úr skápum byggingarefni, spotta, kassa og margt fleira sem fellur að hans óskum.
Við mæðginin fórum á kínverska spítalann í bólusetningar seinnipartinn, þeir áttu að fá endurnýjun á lifrarbólgu A og B. Hérna tíðkast ekki að bólusetja gegn lifrarbólgunni í einni sprautu heldur skipta þeir þessu niður svo við þurfum að koma aftur eftir mánuð. Ég þarf að finna stað til að láta bólusetja sjálfa mig, það gat ég ekki fengið gert á barnaspítalanum. Konurnar voru mjög hjálplegar í bólusetningadeildinni og töluðu fína ensku.
Eftir sprauturnar lá leiðin út á götu í leigubílaleit. Fyrir framan spítalann eru sniðugir sölumenn sem selja lítil leikföng og blöðrur handa börnum sem standa sig vel. Stirnir valdi sér lítinn hund sem getur dansað og gelt, hann minntist á það að hann minnti sig á Mola. Hugi valdi sér einhvern staut sem gefur frá sér tónlist og ljósasýningu. Sölumennirnir eru flinkir hérna því þarna eru líka blómasölumenn svo þarna er allt sem gesti vanhagar um. Ég sá það um daginn í götu fyrir utan fæðingarsjúkrahús, voru bara verslanir sem selja meðgöngufatnað og bleyjur, allt fyrir barnið. Sérstaklega hentugt fyrir pabba sem eru sendir út af örkinni í leiðangur eftir nauðsynjavörum.
Þegar við komum heim komu fram óskir um gæludýr frá þeim bræðrum. Huga langar í apa og Stirni langar í moldvörpu.
Dalla

Gleðilegt ár og takk fyrir samfylgdina á því gamla!

Við komum heim úr fríinu aðfaranótt fimmtudagsins. Það var mikið sjokk að koma heim úr 30 stiga hita í ískalda íbúðina, það tók sólarhring að hita íbúðina aftur.
Við slöppuðum vel af í Thailandi, fyrstu dagana í Bangkok gistum við öll 6, við fjölskyldan og Atli og Yongjia hjá vinafólki Atla, Ben og Yani. Þau leigja mjög stóra íbúð svo það fór vel um alla. Það fór ekki mikið fyrir jólaskrauti hjá þeim svo fiskabúrið stóra var notað sem jólatré.
Við náðum nú ekki að skoða Bangkok mjög vel en við gengum um og keyptum okkur kókoshnetusafa af götusala. Við komumst að því í matarinnkaupum fyrir aðfangadagskvöld að það má ekki kaupa vín eftir hádegi fyrr en klukkan 17 síðdegis. Thailendingar eru miklir búddistar og við nánast hverja byggingu er altari.


Við elduðum hangikjöt á aðfangadagskvöld, borðhaldið var fremur óhefðbundið, Ben var með tölvuna við matarborðið og það voru ekki til nógu margir matardiskar svo Atli borðaði jólamatinn upp úr plastdallinum undan laufabrauðinu.
Pakkaopnun tók ekki langan tíma, pakkarnir voru ekki svo margir en strákarnir voru mjög ánægðir með gjafirnar sínar sem vöktu líka lukku hjá okkur fullorðna fólkinu.



Eldsnemma að morgni jóladags fórum við í flug til Koh Samui, rúmlega klukkutímaferð frá Bangkok.
Flugstöðin á eyjunni er ansi flott, engir veggir á henni.
Það varð svolítið mál að fá bíl til að flytja okkur á hótelið, það voru engir venjulegir leigubílar við flugstöðina, bara fólk sem bauð allt of hátt verð. Það virðist vera eitthvað samsæri í gangi því leigubílstjórar vildu ekki taka okkur upp í bílinn. Við náðum verðinu eitthvað svolítið niður en vorum samt frekar ósátt. Það kom í ljós að samgöngur á eyjunni eru frekar frumstæðar, þeir græða vel sem eru í þeim bransa. Annars var verðlag lágt á mat og drykk.
Við komuna á hótelið kom í ljós að við fengjum ekki þau herbergi sem við höfðum beðið um. Atli og Yongjia tóku af skarið og leigðu sér vespu til að leita að betra hóteli. Þetta endaði allt vel eftir smá rekistefnu og samsæriskenningar um hóteleigendur líka.
Við fengum inni á mjög fínu hóteli við ströndina, við vorum í herbergjum/húsum í garðinum, á jarðhæð með verönd og gengum nokkur skref í sundlaugina og veitingastaðinn og þaðan beint niður á strönd. Strákarnir nutu sín vel í garðinum, þeir voru svo heppnir að fá háfa frá Kertasníki sem voru ætlaðir til fiðrildaveiða. Þeir náðu nú engu fiðrildi en við náðum fiskum, frosk og engisprettu.

Undirrituð hélt áfram að slökkva þorstanum í hinum ýmsu kókoshnetum...

Flesta daga lágum við á ströndinni, strákarnir ærsluðust í flæðarmálinu en við þurftum að hafa auga með þeim því það var svo aðdjúpt. En öldurnar voru skemmtilegar og þeir veltust um og fóru kollhnísa. Þeir afrekuðu það einn daginn að grafa holu í sandinn og aðra við hliðina og gera svo göng á milli. Hugi skreið á milli holanna, náðist því miður ekki á mynd.
Við ströndina voru líka nuddkonur með aðstöðu í spa í undir stráþaki. Ég ætlaði einn daginn að hafa það náðugt og fá nudd hjá þeim en bræðurnir báðir eltu mig og vildu líka nudd. Þeir fengu nudd og naglaklippingu að auki. Ég fékk svo fótsnyrtingu og handsnyrtingu svo ég var með eldrauðar neglur um áramótin.
Einn daginn fórum við að skoða apa sem eru notaðir til að sækja kókoshneturnar upp í tré. Kókoshneturnar hanga í einskonar bandi og aparnir snúa þeim þangað til þær detta niður. Apinn er að snúa kókoshnetuna úr höndinni á Huga þarna.

Í sömu ferð fórum við á fílabak. Við þurftum að fara upp í lítinn turn til að komast á bak og sátum hátt uppi. Fílarnir fóru miklar torfærur í gegnum skóg og fengu sér í svanginn á leiðinni.

Atli var svo óheppinn að missa veskið sitt í fílaferðinni en leiðsögumaðurinn, mikið skógarbarn fann það aftur í runnagróðri, ótrúlegt.
Á gamlárskvöld var mikil hátíð á hótelinu, allt blómum skrýtt og kvöldverður við sundlaugarbakkann. Skemmtiatriðin fóru fram á litlu sviði við sundlaugina og voru í meira lagi skrautleg. Í fyrstu kom starfsfólk hótelsins fram, dansaði og söng. Dagskráin varð svo súrrealískari þegar leið á kvöldið, þessi "dama" dansaði við Hava nagíla.

Þegar gestir voru hvattir til að taka þátt í leikjum við litlar undirtektir hljóp mikið kapp í íslenska borðið. Kjartan vann kappdrykkju, sturtaði í sig bjór á mettíma, Hugi vann þar sem hann átti að velta sítrónu með því að slá í hana með gúrku sem hékk á milli fótanna. Atli og Yongjia unnu blöðruhlaup en var ekki dæmdur sigurinn, líklega vegna þess að það var orðið áberandi hvað við vorum sigurviss.
Við Hugi tókum þátt í blöðruhoppi, áttum að sprengja blöðrur andstæðinganna og stóðum uppi sigurvegarar. Þarna sjást mikil tilþrif.


Árið var svo sprengt burt á ströndinni og við sendum upp ljós í bréfaloftbelg með óskum fyrir nýja árið.

Fyrsta vikan í jólafríinu er búin að vera mjög skemmtileg. Þetta er allt annað núna en í sumar, við þekkjum fólk og getum skipulagt fundi með fullorðnum og krökkum í fríinu. Í sumar vorum við eiginlega að bíða eftir að skólinn byrjaði, það var svo lítið við að vera hjá okkur.
Við vorum í matarboði hjá Láru, Badda og Lív á sunnudagskvöld. Þar voru einnig Hekla og Magnús með Bogga og Örn. Krakkarnir léku sér vel og við fullorðna fólkið nutum kvöldsins. Lára og Baddi buðu upp á hamborgarhrygg sem var rosalega góður, það var mikil jólastemmning hjá okkur.


Við kvöddum Bogga og fjölskyldu því þau eru farin til Íslands í jólafrí. Hugi sagði að hann hefði knúsað Bogga og grátið stórum fossi af tárum þegar hann kvaddi hann.
Á mánudagsmorgun fórum við á skauta á litlu skautasvelli á sjöttu hæð í verslunarmiðstöð niðri í bæ. Við hittum Naomi úr Stirnisbekk og Natasha mömmu hennar þar. Hugi stóð sig bara vel og ég fékk kennara fyrir hann í 45 mínútur. Hérna tíðkast það að krakkar séu í einkatímum í hinu og þessu, það er svo ódýrt að fá kennara heim. Bekkjarfélagar Huga eru í píanótímum eða kínversku eða öðru heima hjá sér eftir skóla. Það nýjasta sem ég heyrði af er að fólk fær tónlistarskólanemendur til að koma heim og láta krakkana æfa sig á hljóðfærið, þá þurfa foreldrarnir ekki að standa í því heldur.
Við Stirnir æfðum okkur saman og hann var aðeins farinn að standa sjálfur undir lokin. Við ætlum að fara aftur á skauta seinna.
Eftir hádegi heimsóttum við Johan bekkjarfélaga Huga. Hann á japanska mömmu og sænskan pabba og stóran bróður sem er níu ára og heitir Erick. Fjölskyldan býr í skemmtilegu hverfi með grænu svæði bak við hús og þar var stærðarinnar trampólín. Krakkarnir léku úti í 3 tíma og ég sat og drakk te með mömmunni Noriko.
Á þriðjudaginn hittum við frönsku vini okkar Elliot og Lucas með mömmunni Aurelie. Við tókum leigubíl að Longhua garði hérna fyrir sunnan borgina og þar fórum við inn í stóra skemmu sem í var vetrarríki. Þarna var frost og snjór, brekkur, skautasvell og ísskúlptúrar. Myndirnar tala sínu máli:

Þetta var heilmikið fjör að renna sér á mottum og dekkjum niður brekkurnar.
Okkur varð reyndar ansi kalt þarna inni, tærnar voru orðnar kaldar en við fengum okkur heitt kakó til að hita okkur. Á eftir fórum við inn í Longhuagarð og strákarnir léku sér og hentu ýmsu út í sýki.

Veðrið hefur farið hlýnandi þessa viku og það hefur verið sólríkt og fallegt veður.
Á miðvikudaginn hittum við Johan og Erick aftur og byrjuðum á því að fara á innileikvöll í Zhongshangarði.


Við borðuðum hádegismat á Pizza Hut þar sem Hugi át svo mikið af pizzu að bumban á honum stækkaði. Hann sagði sjálfur að hann ætti erindi í Heimsmetabók Guinness eftir pizzuátið.
Eftir matinn fórum við í rólega siglingu um garðinn sem var nú kannski ekki svo róleg því strákarnir vildu flakka á milli báta og stundum hélt ég að við værum í klessubátum því þeir gleymdu stundum að stýra.




Um kvöldið var okkur boðið í mat til Robins og Joe sem eru foreldrar Sylvie í Hugabekk. Hún vinnur sem hönnuður fyrir Target sem flestir íslenskir Ameríkufarar þekkja. Hann hefur verið heimavinnandi þessi tvö ár sem þau hafa búið í Shanghæ en hann er lögfræðingur.
Þetta er eðalfólk og það var virkilega gaman að fara til þeirra og borða ekta amerísk rif. Því miður eru þau að flytja aftur til Minnesota í janúar en það er alltaf gaman að kynnast nýju fólki. Robin hefur verið svo upptekin í vinnu að hún hefur lítið komið í skólann og við vorum bara að uppgötva núna að við náum vel saman. Joe er af tævönskum uppruna en var að læra mandarín hérna, hann talaði málið semsagt ekki áður.

Við erum búin að kaupa allar jólagjafir og pakka öllu inn, kláruðum það í gær. Nú liggur bara fyrir að pakka niður sumarfötunum því við fljúgum í kvöld til Bangkok.

Við sendum öllum vinum og fjölskyldu okkar óskir um gleðileg jól. Við komum kannski inn með færslur frá Thailandi, reynum að láta vita af okkur...
Dalla

Hugi kom heim með dagbók sem hann heldur í skólanum.
Síðasta færslan fyrir jólafrí var þessi: "My holiday plans. I will swim in the see and play on the bech." Stafsetning er Huga.
Fyrr í vikunni skrifaði hann þetta: "I was doing a snowman and he can talk and he talk to me and he talk like that "Hi what s your neme?"" Þetta er líka stafsetning Huga. Ms. D kennari Huga sleppir börnunum ekki alveg í frí því þau eiga að halda dagbók í jólafríinu. Hugi er búinn að skreyta forsíðuna með jólageimveru.
Í gær buðum við starfsfólki CCP Asia í jólaglögg. Fólkinu líkaði kannski ekkert sérstakega vel við glöggið, a.m.k. voru ansi mörg full glös hérna þegar það fór. Hugi brá sér í hlutverk jólasveinsins, fór í rauð föt og Stirnir aðstoðaði hann. Þeir útdeildu pökkum í pakkaleik, gengu á milli með pakkana í koddaveri. Þeir voru reyndar svo hrifnir af sumum pökkunum að þeir vildu helst eiga innihaldið. Stór Luigi úr SuperMario leiknum varð hérna eftir þeim til mikillar gleði. Stirnir var búinn að reyna að hafa hann á brott fyrr um kvöldið eins og sést á neðri myndinni. Hann vildi endilega sofa með þennan Luigi.

Hugi og Stirnir skiptu líka út pakka fyrir strák sem fékk stelpulegan pakka við aðra af tveimur kvengestum.

Hérna er Horace, fyrsti starfsmaður CCP í Kína

Jólasveinar að störfum

Undir lok veislunnar voru bræðurnir sestir í sófann með stóru, kínversku strákunum og spiluðu tölvuleik. Íslendingarnir héngu í eldhúsinu, drukku og kjöftuðu.
Sunnudagurinn er rólegur framan af með heitu kakó og pizzusnúðum í hádegismat. Hugi dró okkur í sund áðan, við erum orðin léleg í sundferðum núna, laugin er ekkert sérstaklega heit.
Okkur er boðið í mat til Láru og Badda á eftir, þar verður líklega krakkafjör með Lív, Bogga og Erni.
Dalla