Sunday, April 22, 2007

Afsakið hlé kæru lesendur! Takk fyrir góðar kveðjur. Nú tek ég upp þráðinn þar sem frá var horfið, vil endilega eiga ferðasöguna til Beijing hérna.
Afmælisdagurinn hans Stirnis, 27. mars var viðburðaríkur. Við, ég, mamma og pabbi fórum upp í skóla um morguninn til að aðstoða á samverudegi Pre-K bekkjanna í öllum skólum SCIS. Börn frá hinum campusunum í Pudong og Hongqiao komu í heimsókn og þeim var öllum skipt upp í hópa og leidd á milli stöðva þar sem þau dönsuðu, fóru í jóga, föndruðu eða hlustuðu á upplestur úr bókum hjá undirritaðri. Við hittum aftur Mrs. Moore sem kenndi Stirni á sumarnámskeiðinu síðasta sumar. Hún sagðist hafa orðið mjög hissa að heyra Stirni opna munninn og tala ensku eins og ekkert væri. Hún man eftir honum alveg mállausum auðvitað. Ég las mig næstum hása og hélt á bókunum þannig að börnin sæu myndirnar. Ég fann það út að það er ekki auðvelt að vera kennari og halda athygli hóps barna á þessum aldri.
Í lok dags fóru allir út í reiptog. Börnin kepptu á milli hópa og foreldrar kepptu við kennara sem endaði með tapi foreldra.



Stirnir bauð svo upp á smákökur í tilefni dagsins.





Sama dag kvaddi Hugi Johan vin sinn sem flutti til Yokohama í Japan. Það var haldin smá kveðjuveisla inni í bekknum og börnin lásu upp kveðju til Johans hvert fyrir sig. Hugi sagðist þekkja húsið hans og draugastigann þar úúú!



Síðari hluti dags fór í að pakka niður á Hongqiao lu því Daisy mætti snemma daginn eftir með bíl og fjóra litla en knáa flutningamenn. Daisy var á háa c-inu í flutningunum, rak alla áfram harðri hendi. Við héldum þó ró okkar og allt komst yfir einhvernveginn.



Þegar Daisy og flutningaliðið var horfið á braut náðum við að raða heilmikið inn í skápa í nýja húsinu. Mamma sá um að taka niður eldhúsið og setti það upp aftur hérna. Eftir hádegið prófuðum við veitingastað hérna í næstu götu sem er íslamskur og borðuðum þetta fína lambalæri með grænmeti.
Síðdegis skiptum við liði, ég og mamma fórum að sækja strákana í skólann en pabbi og Kjartan tóku annan bíl og hittu okkur á lestarstöðinni. Þetta varð smá stress vegna þess að gatnamótunum við skólann hafði verið lokað, byggingarkrani var við það að detta niður við hús í byggingu. Við rétt mjökuðumst áfram í leigubílnum. En þetta tókst og við náðum á lestarstöðina í tíma. Í biðsalnum gerði Stirnir sér dælt við ungan mann sem var að horfa á mynd í fartölvunni sinni og Hugi tók svo við af honum.



Þeir verða seint þekktir fyrir feimni þessir bræður!

Ég hélt ég hefði keypt tvo klefa fyrir okkur í lestinni en svo var ekki, við fengum bara einn fjögurra manna klefa öll sex. Strákarnir hoppuðu á milli kojanna og voru frekar glaðir með að eiga að sofa í lest. Kvöldverður var borinn fram í klefanum og allt var hreint og fínt. Við vorum reyndar svo þreytt eftir flutninga og leigubílastress að við vorum öll komin í koju klukkan níu og sofnuð fljótlega eftir það.



Við komum til Beijing kl. sjö að morgni daginn eftir og Barry leiðsögumaður og bílstjóri tók á móti okkur á lestarstöðinni. Hann keyrði okkur upp á hótel og við náðum að fara í sturtu á herbergjunum áður en við héldum út í skoðunarferð.
Við byrjuðum í Lama musteri, mjög fallegt musteri og áhugaverð saga þess.
Þarna er 26 metra há stytta úr viði sem var dreginn frá Tíbet til Beijing, það tók 3 ár að koma trénu á áfangastað. Frekar fyndið að sjá skjöld frá Heimsmetabókinni um að þetta sér stærsta stytta gerð úr einu tré. Bræðrunum fannst þetta merkilegt enda hefur Heimsmetabókin verið skoðuð mikið á þessu heimili.





Þarna reynir pabbi að kasta peningi í himnaríki, efsta hluta bronsstyttu.



Einhverjir hittu í himnaríki.









Ekki taka mynd svipurinn hans Stirnis. Svo þegar er búið að taka myndina segir hann: "Hentu myndinni, hentu myndinni!"

Þvínæst áttum við að skoða Hutong en það eru gamlar götur Beijing, gamla hverfið sem er sífellt verið að skera af til að byggja ný hús. Göturnar eru þröngar sú þrengsta aðeins 40 sentimetra breið og nánast engin bílaumferð leyfð þar svo við settumst upp í hjólavagna, rikshaw og vorum dregin þannig um. Við fengum sérstakan leiðsögumann til að fylgja okkur því aðeins nokkur fyrirtæki mega lóðsa ferðamenn um hverfið.
Stirnir var ekki sáttur við hraða síns reiðhjólamanns og kallaði í sífellu: "Go faster, faster, like a rocket!" Kallgreyið komst nú ekkert hraðar þrátt fyrir hvatningarópin. Stirnir prófaði líka kínverskuna og kallaði kuai, kuai!



Við skoðuðum ópíumstrætið og húsagarða þar sem við heimsóttum eina fjölskyldu. Þar bjuggu eldri hjón í níu herbergjum og þau borga innan við þrjú þúsund íslenskar krónur í leigu. Maðurinn vann hjá olíufyrirtæki og leigan hefur ekki hækkað í þrjátíu ár. Við spjölluðum heilmikið við hann og við Kjartan reyndum aðeins á kínverskukunnáttuna. Manninum fannst mamma svo hraustleg og gat sér til að hún væri fimmtug, ég læt nú ekkert upp hér hvað hún er gömul en hún er aðeins eldri en fimmtug.





Þessar myndir áttu nú að vera samsettar.



Þessi týpa hjólaði með ferðamenn um þröngu göturnar.

Síðdegis borðuðum við Pekingönd með Barry, hann reyndar afsakaði sig og borðaði aðallega grjón, hann sagðist stundum borða öndina nokkrum sinnum í viku með kúnnunum sínum. En öndin var frábær og grænmetið líka sem var borið fram á undan. Öndin er borðuð inni í litlum pönnukökum með sósu og grænmeti. Strákarnir fengu að naga bein eftir að kokkarnir voru búnir að skera öndina niður og voru alsælir með það, þeir kunna vel að meta önd.

Daginn eftir byrjuðum við á því að skoða Torg hins himneska friðar. Barry sagði okkur að ekki væri vitað hversu margir hefðu dáið á þessu torgi en hann sjálfur var viðstaddur mótmælin 1989. Hann seldi vatn á torginu og sagðist hafa unnið sér inn heil mánaðarlaun á nokkrum klukkutímum. Það er mikil gæsla á torginu, einhverskonar herlögreglumenn sem gæta þess. Barry sagðist einhverntíma hafa verið þarna þegar áróðursblöð fóru að flúga um. Lögreglumennirnir hlupu á eftir þeim til að ná þeim og líka nokkur fjöldi ferðamanna sem voru þá líka lögreglumenn í dulbúningi.
Ég var með videomyndavélina mína og myndaði yfir torgið eins og margir ferðamenn. Allt í einu var ég umkringd þremur lögreglumönnum sem vildu skoða það sem ég myndaði. Ég varð við þeirri ósk en var óneitanlega stressuð með þá þrjá yfir mér. Þeir sögðu Barry að ég hefði myndað þar sem var verið að stöðva konu og kíkja í poka hjá henni til að leita að áróðri eða sprengiefni líklega. Þvínæst var ég beðin um að taka yfir þetta myndskeið. Ég spólaði til baka og tók yfir, tókst nú ekki í fyrstu tilraun en ég spólaði aftur og þeir virtust ánægðir. Þannig að ég er ennþá með myndefnið sem er nú ekki merkilegt svosem. Þeir gæta þarna flaggstangar, tveir lögreglumenn. Það er nú víst bara vegna þess að fyrir tveimur árum lagði einhver frá sér skjalatösku með sprengiefni við hana og sprengdi upp.



Flaggstangargæsla



Með Barry fyrir framan hliðið inn í Forboðnu borgina



Stirnir orðinn kínverji?




Hugi varð við ósk stúlku sem bað um að hann sæti fyrir á mynd með sér

Við gengum í gegnum Forboðnu borgina og skoðuðum okkur um í köldu veðri. Við skoðuðum djásn keisara og hin ýmsu hús en með því að telja drekana á þakskegginu var hægt að sjá hversu mikilvæg húsin voru.






Meira Beijing á morgun, Dalla

Thursday, April 05, 2007

Myndir úr 5 ára afmælisveislu Stirnis:



Séð yfir partípleisið.



Við mæðginin.



Hekla.



Amma Ragnheiður.



Zoe, með krullur alveg eins og Hugi.



Afi Jóhann.



Fimm ára og hugsi.



Stirnir loksins farinn að sýna andlitsmálaranum áhuga, hann tók það ekki í mál í byrjun að láta mála á sig.



Hugi, búinn að klifra upp á rennibrautina. Hann sagði í kvöld þegar afi hans gerði athugasemd við klifur hérna í stiganum. "Afi, þú veist að ég er apastrákur!"



Jina, bekkjarsystir Stirnis. Hann var glaður að hitta hana í nýja skólabílnum frá nýja heimilinu.



Sylvie, nágrannakona okkar fyrrverandi, mamma Arthúrs og Zoe



Stirnir tekur við afmælispakka frá Naomi



Aurélie



Afmælisstrákur með afmælishund.



Bræðurnir og miklir vinir Huga og Stirnis, Örn og Boggi.



Lethe, orðin kasólétt.



Lorelei, mikil vinkona, dóttir Cathra og Troy.



Magnús



Gina sem vinnur á O´Malleys, hún sá um leiki í afmælinu og bjó til fígúrur úr blöðrum.


Troy og Cathra.



Örn leikur með blöðru.



Natasha og Naomi dansa í myndastyttuleik.


Natasha bekkjarsystir og vinkona. Þau Stirnir leiddust heilmikið í afmælinu. Stirnir segir stundum að hann vilji fara til "Australia" eins og Natasha en hún er hálf kínversk og áströlsk. "Þá þurfum við að setja á okkur sólarvörn því Natasha segir að það sé svo heitt í "Australia"" segir Stirnir.



Afmælisbarnið stóð sig vel í stólaleiknum.



Naomi bekkjarsystir og vinkona.



Stirnir við kökuna, þeir skreyttu hana sjálfir bræðurnir.

Tuesday, March 27, 2007

Stirnir er 5 ára í dag! Hann er búinn að telja dagana í margar vikur og loksins er komið að stóra deginum. Afmælisveislan á sunnudaginn var frábær, við sátum úti í góðu veðri á O´Malleys og allir vinir afmælisbarnsins í Kína komu til að gleðjast með honum. Bekkjarfélagar, Boggi og Örn og Arthúr og Zoe nágrannar okkar, alls 16 krakkar og mikið fjör. Hoppukastalinn var vinsæll og svo var boðið upp á andlitsmálun og blöðrufígúrur og farið í leiki. Undir lokin var blásið á kerti á kökunni þegar búið var að syngja afmælissönginn á ensku, íslensku og kínversku.
Fyrr um morguninn kom Daisy færandi hendi hingað á Hongqiao lu með 2 kanínuunga handa bræðrunum. Þeir fengu nöfnin Jonni og Cookie, Stirnir á Jonna og Hugi Cookie. Þeir tóku miklu ástfóstri við kanínurnar og lýstu ást sinni á þeim, Hugi þó meira, Stirnir er pínulítið smeykur við Jonna. Ég fór með mömmu og pabba í gær og keypti búr handa þeim og strákarnir glöddust yfir nýja búrinu þeirra. En þegar við vöknuðum í morgun var Cookie dáinn í búrinu og Jonni hjúfraði sig hjá honum. Hugi var óhuggandi, svo mikið að hann komst ekki í skólann. Hann hefur sveiflast frá því í dag að vilja nýja kanínu og vilja enga, eitt það síðasta sem hann sagði í kvöld fyrir svefninn var að hann vildi bara eiga Mola því hann deyr aldrei.
Mamma og pabbi/amma og afi lentu í Shanghæ á föstudagsmorguninn eftir tíðindalítið ferðalag. Þau gista fyrstu dagana á hóteli vegna þess að við erum ekki með aukarúm hérna í íbúðinni, þau eru hérna bara í næstu götu. Þau lögðu sig aðeins eftir hádegið á hótelinu á föstudaginn og svo kom ég yfir til þeirra með strákana þegar þeir komu heim úr skólanum. Bræðurnir voru ekkert feimnir við ömmu og afa, hoppuðu á þeim eins og þeir hefðu séð þau síðast í gær. Þeim fannst bræðurnir hafa stækkað, kannski ekki skrítið eftir 10 mánaða fjarveru.
Á laugardagsmorgun fengum við lyklana að nýja húsinu og hittum þá nágranna okkar Svía sem búa við hliðina. Þau eiga 2 stelpur á sama reki og bræðurnir og álíka orkumiklar.
Í gær mánudag fórum við í skoðunarleiðangur, pöntuðum jakkaföt handa pabba á fatamarkaðnum og fengum okkur að borða í Xintiandi. Við löbbuðum svo í gegnum antíkmarkað á leið á gæludýramarkaðinn. Þar er hægt að fá engisprettur í litlum boxum og lifandi orma sem eru fuglamatur.
Nú erum við að pakka niður, flutningar á morgun, alltaf er maður jafn hissa hvað safnast í kringum mann. Mamma er betri en enginn í aðstoð við flutninga, ég veit ekki hvernig þetta gengi ef hún væri ekki hérna.
Daisy mætir í fyrramálið með bíl og flutningamenn og svo förum við af stað til Beijing annað kvöld með lestinni. Engar myndir í dag, búið að pakka niður diskinum, þær koma í næsta bloggi.
Dalla

Wednesday, March 21, 2007

Þá er spennan að magnast fyrir komu mömmu og pabba/afa og ömmu, flutninga og Beijing-ferð, allt þetta á einni viku. En ég anda mig í gegnum þetta allt með jógaönduninni sem ég lærði hjá Sigfríði í Heilsubót, hún kemur að góðum notum jafnt í fæðingum sem á öðrum spennustundum.
Hugi stóð sig vel síðasta föstudag á sviðinu. Hann var hetja leikritsins, galdraði risann Abiyoyo burt með galdrasprotanum sínum. Hann galdraði mikið og sagði eina setningu hátt og skýrt. Við Kjartan vorum með allar myndavélar á lofti og ekkert smá stolt af honum.



Hugi í galdrasveiflu á sviðinu



Stirnir úti í sal áður en sýningin hófst

Eftir samkomuna þurfti Kjartan að flýta sér aftur í vinnuna en ég fór í kaffi sem breyttist í pizzuveislu hjá Cathra og Troy og þremur börnum þeirra. Lorelei dóttir þeirra er í Stirnisbekk og þau eru miklir vinir því þau leiddust nánast alla leiðina heim til þeirra.




Á leiðinni með krakkaskarann





Hugi með Elenor

Helgin hélt svo áfram að vera skemmtileg og Hekla og Magnús komu yfir á laugardaginn með Bogga og Örn í ástralskt lambalæri. Strákarnir léku að venju og vilja helst ekki skilja, þeir fá ekki nóg af hvor öðrum. Kröfur um gistingu eru farnar að gerast háværar, kannski við prófum það næst. Við sátum saman framundir miðnætti og strákarnir sofnuðu einn af öðrum meðan við þessi fullorðnu töluðum saman. Þetta var mjög skemmtilegt kvöld og við flissum ennþá öll af minningunni.
Á sunnudaginn heimsóttum við Atla og Yongjia í nýju íbúðina í franska hverfinu. Húsið er ansi tilkomumikið, eldgamalt og Atli lýsir því sem gotneskum kastala. Strákarnir urðu spenntir þegar þeir sáu húsið að utan, sögðu að það liti út eins og draugahús. Því miður gleymdist að taka mynd, reddum því seinna. En íbúðin er flott, svakalega hátt til lofts og rúmgott. Og ekki verra að þau verða í sama hverfi og við.

Seinnipartinn var okkur boðið aftur til Cathra og Troy, þau buðu upp á osta og rauðvín og annað góðgæti. Þarna voru líka tvenn frönsk hjón og krakkarnir voru 11 í allt, ekkert smá gaman. Við sátum hjá þeim frameftir kvöldi, við Kjartan erum ekkert að flýta okkur heim ef það er gaman og góður félagsskapur. En einhverntíma komust bræðurnir í rúmið og varð ekki meint af.
Dalla

Wednesday, March 14, 2007

Við pössuðum Yongjia á sunnudaginn eða hún okkur, spurning. Hún kom til okkar og aðstoðaði við að frelsa fiskana frá Hangzhou. Þeir fengu nýtt heimili í tjörninni hérna á milli húsanna.





Þarna er einn á nýja heimilinu sínu.

Við fórum og fengum okkur hádegismat saman og fórum svo heim að horfa á Doraemon teiknimynd á kínversku. Við gæddum okkur á súkkulaðiköku og biðum eftir að Kjartan birtist. Hann gerði það og það urðu fagnaðarfundir.

Ég var í síðasta kínverskutímanum mínum í bili í dag. Sami kennarinn hefur verið með hópinn frá því í september, Kang Bo. Yndisleg stelpa sem hefur hvatt okkur áfram, ég á eftir að sakna hennar. Ég á líka eftir að sakna samnemenda minna, Sophie frá Frakklandi og Bíen frá Sviss. Ég veit ýmislegt um þær eftir ótal samtöl okkar á bjagaðri kínversku. Uppáhaldsávöxtur Bíen er kíví og og miðsonur Sophie spilar golf.



Bíen, Kang Bo og Sophie, þetta er svona eiginkvennahópur. Mér var sagt að ég gæti farið inn í annan eiginkvenna (taitai) hóp í maí.



Í lok næstu viku koma mamma og pabbi/amma og afi í heimsókn og þá vil ég einbeita mér að því að lóðsa þau um borgina. Við ætlum að fara í langa helgarferð til Beijing/Peking og gera annað skemmtilegt. Við hlökkum til að fá þau til okkar.
Þau taka þátt í flutningum með okkur því við fáum lyklana sömu helgi og þau koma. Þá helgi verður líka haldið upp á stórafmæli, 5 ára afmæli Stirnis sem spyr á hverjum morgni hversu margir dagar séu í veisluna.
Dalla

Saturday, March 10, 2007

Við erum búin að vera án Kjartans í rúma viku, von á honum í dag. Hann fór til San Francisco með Atla og Horace og hitti þar fullt af CCP fólki. Stirnir sagði þegar hann vissi að Atli hefði farið með pabba hvort Yongjia (kærasta Atla) gæti ekki komið til okkar og gist hjá okkur, við gætum passað hana. Hún er svo mikil vinkona bræðranna að honum finnst að hún þurfi líka pössun eins og þeir.
Stirnir hefur verið fyrimyndarnemandi í bekknum sínum. Kennarinn er með stjörnukerfi, hvert barn er með 3 stjörnur og getur misst þær eina eða fleiri vegna óhlýðni eða slæmrar hegðunar. Þau byrja hvern dag með allar sínar stjörnur. Stirnir hefur ekki misst eina stjörnu allt skólaárið og ég var farin að halda að hann myndi bara halda því. En á miðvikudaginn fékk ég tölvupóst frá Mr. Flesher um það að Stirnir hefði misst eina stjörnu vegna þess að hann talaði svo mikið í hvíldartímanum, hann var áminntur þrisvar en lá greinilega mikið á hjarta og þagði ekki. Að lokum var hann settur við borð og sat þar og stjarnan féll.
Þegar þeir komu heim bræðurnir vildi ég ræða þetta mál við hann. Stirnir varð skömmustulegur yfir stjörnuhrapinu en Hugi kom fljótt til bjargar: "Mamma, ekki vera reið við hann, hann er bara fjögurra ára!" Ég var svosem ekkert reið en málið var látið niður falla og hann lofar góðri hegðun.
Ég er í góðu sambandi við kennara strákanna og Mr. Flesher sendir okkur oft myndir úr skólastarfinu og annað sniðugt. Honum fannst fyndið þegar Stirnir var að skoða bók með bekkjarfélögum í vikunni og benti á mynd og sagði:"This is a dinosaur toilet!" Ég veit ekki hvað var á myndinni en við erum búin að lesa ansi margar risaeðlubækur í vetur, strákarnir fara vikulega á bókasafnið í skólanum og iðulega eru það risaeðlubækur sem verða fyrir valinu þegar þeir velja sér bók til að taka með sér heim.
Í Stirnisbekk fá börnin að koma með leikfang eða annan hlut að heiman í svokallað Show and Tell. Jina kom með hundinn sinn á föstudaginn, hann Hong Hong og vakti það mikla lukku hjá börnunum.
Hugi var í íþróttatíma á fimmtudaginn og börnin áttu að sippa. Hann kom heim og sagðist ekki vera nógu góður í að sippa svo við drógum upp sippuband og hann byrjaði að æfa sig, fyrst inni, svo úti og svo aftur inni. Hann tók miklum framförum og sippaði fram að háttatíma og sofnaði með sippubandið í höndinni. Daginn eftir var hann stífur í bakinu eftir sippið og staulaðist fram úr rúminu en byrjaði strax að sippa meira og æfa sig.

Hver bekkur kemur fram einu sinni á föstudagssamkomum í salnum í skólanum. Þessar samkomur eru á tveggja vikna fresti í lok skóladags á föstudögum. Hljómsveit hússins Jiangsu blues band leikur undir samkomunni en það eru ýmis lög sungin, lag við að bjóða ný börn velkomin, kveðjulagið fyrir börnin sem eru að flytja burt og svo sérstakur afmælissöngur. Þá koma afmælisbörnin upp á svið. Svo er líka sérstakt danslag en þá er einhver hvattur til að dansa, kennari eða nemendur, þetta er svona seremónía, kallað er á viðkomandi og svo fer lagið í gang og þá er dansað "get down". Það er oft mikið fjör á þessum samkomum og foreldrar eru velkomnir á fjörið, ég hef alltaf komið og svo fæ ég far með skólabílnum heim með strákunum. Skólastjórinn spilar sjálfur á bassa í hljómsveitinni, tónlistarkennarinn á hljómborð og smábarnakennarinn á trommur.
Í næstu viku á Hugabekkur ásamt öðrum bekk að koma fram á sviðinu. Þau ætla að leika leikrit um Abiyoyo sem þau eru búin að vera að lesa, það fjallar um dreng og föður hans og fund þeirra við risann Abiyoyo. Hugi var búinn að segja mér frá því að hann ætti að gera "the funny part", ég veit nú ekki hver hann var. En ég fékk póst frá kennaranum hans á föstudaginn og þá hafði stúlkan sem átti að leika föðurinn þjáðst af sviðsskrekk og vildi hætta við. Þau prófuðu 5 krakka í hlutverkið og Hugi var kosinn bestur af krökkunum. Þannig að nú er hann kominn með hlutverk og á að koma með búning, frakka og hatt af pabba sínum svo hann líkist pabba. Huga finnst þetta lítið mál, hann segist eiga að segja nokkrar setningar og galdra með sprota sem hann bjó til í skólanum. Þetta sagði Ms. D kennarinn hans þegar hún sagði mér fréttirnar í tölvupósti:"It is so terrific that he now has such self-confidence in English."

Ég sjálf hef verið upptekin í vikunni líka, ég hitti Önnu forseta Íslendingafélagsins IShai tvo eftirmiðdaga, við vorum að spá í vefsíðu félagsins. Ég fór til hennar eftir kínverskuna, hún gaf mér hádegismat og svo settumst við við tölvuna. Það er gaman að hitta Önnu, við skemmtum okkur vel saman yfir þessu verkefni.
Ég hóaði saman foreldrum úr Hugabekk í morgunkaffi á kaffihúsi í vikunni. Það er mitt hlutverk sem "roomparent" að sjá um það. Mætingin var nú ekki góð, við sátum saman þrjár mömmur. En þessar tvær sem mættu ætla að sjá um næsta activity í bekknum og fá fleiri mömmur með sér. Morgunkaffið teygði úr sér því við fórum saman í matarinnkaup í Carrefour. Önnur mamman er nýflutt hingað frá Singapore og við hinar deildum reynslu okkar af matarinnkaupum með henni, hvaða mjólk er góð, hvaða jógúrt o.s.frv.
Ég hitti líka Lethe og Mihiri á hádegismat í vikunni, við fengum okkur hot pot, frá Sichuan, sterkan og góðan. Svo fórum við aftur í hárþvott á stofu og bættum við nuddi líka, mjög notalegt.
Við Christina frestuðum okkar vikulegu menningarreisu um borgina til föstudags. Hún kom yfir til mín og við gengum héðan upp í gegnum franska hverfið. Við kíktum í búðir og stoppuðum í hádegismat á tælenskum stað, fengum okkur vínglas með því það var að koma helgi.
Í gær laugardag fóru strákarnir í tónlistarskólann, Hugi byrjaði í síðustu viku og Stirnir fór í sinn fyrsta tíma í gær. Þetta er undirbúningur fyrir tónlistarnám, þau eru 7 saman í tímanum og kennt er bæði á ensku og kínversku, tveir kennarar.
Ég naut míns hvíldartíma á meðan og sat úti og las bók. Eftir tímann skoðuðu bræðurnir umhverfið, garðinn við skólann og klifruðu um allt. Ég spjallaði aðeins við kennarann þeirra um hvernig hefði gengið og hún var ánægð með einbeitinguna hjá þeim. Ben, sem vinnur þarna í skólanum var úti í garði með strákunum og elti þá um, hann var hræddur um að þeir meiddu sig í skoðunarleiðangrinum. Hann á engin börn og finnst þeir ansi uppátækjasamir. Ég er auðvitað hin rólegasta en mig grunar að Ben sé feginn þegar við yfirgefum svæðið.

Við fórum heim og biðum eftir heimsókn Magnúsar með Bogga og Örn. Magnús er búinn að vera grasekkill í viku eins og ég grasekkja. Þegar þeir komu fórum við beint í sund. Þar var mikið fjör að venju. Lífvörðurinn sem venjulega sinnir sínu starfi með bóklestri stóð upp til að áminna okkur um að leyfa fólki að synda á tveimur brautum, við tókum nefnilega alla laugina yfir. Eftir sundið fór Magnús með strákana í boltalandið á efri hæðinni og ég fór heim að elda mat. Þeir komu svo nokkurnveginn mátulega í lasagna, glorhungraðir eftir sundferðina. Strákarnir smella alltaf vel saman í leik og njóta þess að vera saman, það getur verið erfitt að slíta þá í sundur aftur. En það kom að kveðjustund eftir skemmtilega samveru og Hugi tók fram sippubandið þegar hann var búinn að kveðja strákana. Nokkrum mínútum síðar var hringt á bjöllunni hjá okkur, þá var það nágranninn niðri að biðja vægðar, hvort við gætum hætt að hoppa.
Dalla

Friday, March 02, 2007

Fyrsta vinnuvikan eftir frí hefur verið ljúf.
Við fundum okkur hús til leigu um síðustu helgi og skrifuðum undir samning í byrjun vikunnar. Við ætlum að flytja um næstu mánaðamót og hlakkar til að komast í íbúð þar sem við getum valið húsgögn eftir okkar smekk. Þetta er nýuppgert endaraðhús í franska hverfinu, skemmtilegt hverfi og líflegt.





Hver árgangur í skóla strákanna hefur safnað peningum til góðgerðastarfa með ýmsum hætti, annar bekkur var með kökubasar, kindergarten safnaði fötum og skóm og gaf til fátækra o.s.frv. Nú er komið að árgangi fyrsta bekkjar að láta gott af sér leiða í svokölluðu Community project. Ég fór á fund í skólanum á mánudag þar sem kona frá Shanghai Sunrise kynnti félagið sem safnar peningum til að styrkja fátæk börn til skólagöngu. Það er talið að 40.000 börn í Shanghai gangi ekki í skóla vegna fátæktar fjölskyldunnar. Skólarnir innheimta skólagjöld og þó þetta séu smápeningar í okkar augum geta fjölskyldur með undir 3.000 íkr í mánaðarinnkomu ekki séð af þeim peningum. Þar kemur Shanghai Sunrise til hjálpar.
Börnin í fyrsta bekk ætla að vinna sér inn peninga með því að aðstoða heima hjá sér, vinna ýmis smáverk og fá þannig vasapeninga sem renna til Shanghai Sunrise. Í lok verkefnisins fá börnin jafnvel að hitta börnin eða barnið sem þau styrkja til skólagöngu. Hugi tekur þátt í þessu og hann fer út með ruslið og les fyrir bróður sinn.

Í dag var vacky hairday í skólanum. Ég keypti ofursprey í hárið og þeir fóru bræðurnir með lokk upp í loftið af stað í morgun.





Ég fór inn í Stirnisbekk í morgun með tröllasögur og föndur. Krakkarnir voru öll flott um hárið og Mr. Flesher var með hártopp úr appelsínugulu garni og pípuhreinsara á víð og dreif til skrauts.



Stirnir var calendar helper dagsins. Þá segir hann: Í dag er föstudagur, í gær var fimmtudagur og á morgun er laugardagur! Svo syngja börnin um daga vikunnar. Þarna er Stirnir með Ms. Yuko sem er aðstoðarkennari.



Jina, Natasha, Naomi, Hanae og Mr. Flesher



Ian, Lucas og Danie



Undirrituð að störfum með límbyssuna

Eftir föndrið með fiðrildunum en bekkurinn er kallaður fiðrildabekkur fór ég í hádegismat með Lethe. Við fengum okkur mat frá héraði í Kína, Sichuan en þar er borðaður sterkur matur. Við borðuðum kjúkling með bambussprotum og chilipipar og tofu, mjög ljúffengt.
Svo prófaði ég nýjan hlut, við fórum á hárgreiðslustofu og létum þvo á okkur hárið. Það er algengt að gera þetta hérna en þá er hárið þvegið í stólnum, sjampó og smá vatn sett í þar og nuddað vel og lengi. Svo er hárið skolað í vaskinum og blásið á eftir. Þetta kostar svo mikið sem 10 RMB eða innan við 100 íkr. Þetta er kallað þurr þvottur, gan xi og sama orðið er notað yfir þurrhreinsun á fötum.



Þetta er sjálfsmynd af mér og hárgreiðsludömunni sem var nú ekki ánægð með myndatökuna.

Dalla