Nú er jólaös í búðum, undirbúningur hjá kínverskum fjölskyldum fyrir nýárið líkist okkar jólainnkaupum, það þarf að kaupa mikið í matinn vegna þess að stórfjölskyldan borðar saman yfir hátíðarnar. Aðalhátíðisdagurinn er á laugardaginn, þá eru víst líka mestu sprengingarnar, mér er sagt að þetta sé svipuð upplifun og að vera inni í skothríð en er það ekki sama tilfinning og á íslensku gamlárskvöldi?
Margir ferðast til sinnar heimaborgar/bæjar fyrir hátíðarnar. Allt flug innan Kína er löngu upppantað og lestarmiðar líka. Daisy leggur upp í 13 tíma lestarferð á föstudagskvöldið til að hitta fjölskylduna sína.
Ég minnist þess að hafa lesið um að fullorðinsbleiur væru uppseldar í Kína í kringum nýárið. Þá setja þeir sem þurfa í langar lestarferðir á sig bleiu, lestirnar eru líklega svo troðnar að það er ekki auðvelt að komast á salernið. Ég trúi þessu nú varla að fólk láti gossa í bleiuna, hef ekki séð neinar slíkar bleiur til sölu hérna.
En valentínusardagurinn virðist slá í gegn hérna, á göngu minni í dag sá ég ótal blómasala bjóða rósir til sölu, hérna eru þær oft skreyttar með glimmeri. Ég heyrði af manni sem þurfti að bjóða viðskiptafélögum út að borða í kvöld en það var ómögulegt að panta borð, allt upppantað.
Síðustu dagar hafa verið viðburðaríkir, það er oft svoleiðis fyrir frí.
Ég fór inn í bekkinn hans Huga á föstudaginn og sagði þeim frá tröllum. Ég hafði bók Brians Pilkingtons til hliðsjónar en þar er að finna skemmtilegar staðreyndir um tröll. Eins og það að tröll eru stolt af andlitsvörtunum sínum og að það sé mesta firra að þau verði að steinum þegar sólin kemur upp heldur verða þau svo syfjuð í sólinni að þau sofna og sofa í hundruðir ára og þá hjálpar náttúran til við að fela þau með grasi og fuglahreiðrum. Börnunum fannst þetta allt mjög merkilegt og þau spreyttu sig svo á sínum eigin tröllum. Ég náði mér í steina á blómamarkaði en þeir eru ætlaðir í fiskabúr og hentuðu vel til tröllagerðar. Hugmyndin að tröllunum kom frá Erlu í Ameríku en hún gerði tröll með bekk Sigfúsar sonar síns og jafnaldra Huga.
Tröllin urðu mjög flott hjá krökkunum og litrík því við vorum með litríka pípuhreinsara og annað skraut. Við Ms. D sátum með límbyssur og límdum saman eftir leiðbeiningum barnanna. Hérna er sýnishorn:







Jago vinur Huga



Krakkarnir eru voðalega glöð að fá foreldra inn í bekkinn og brjóta þannig upp skólastarfið. Ég var búin að senda út póst á foreldra og biðja þau um að koma með föndur eða aðrar uppákomur en þegar ég fékk engin viðbrögð tók ég þetta að mér sjálf. Enda er þakklætið mikið hjá krökkunum, ég heyrði bekkjarsystur Huga segja við hann: "Your mom is a genius!" Hún er góð í gullhömrum því hún sneri sér síðan að mér og sagði: "I like your hairstyle!" Ekki amalegt að fá svona gullhamra.



Ég fékk svo að fljóta með í skólabílnum en hérna er skólabíls-ayi og Ms. Peleaez sem hefur umsjón með skólabíl númer 13 sem Hugi og Stirnir ferðast með. Það fylgist einn kennari með hverjum bíl, þeir eru 34 í allt og ekki má neinn verða eftir. Börnin eru á ýmsum námskeiðum eftir skóla eða fara heim með skólafélögum svo þetta er heilmikið skipulag, foreldrar eiga að láta vita með góðum fyrirvara ef börnin fara ekki með skólabílnum heim.



Um kvöldið var innflutningsveisla hjá CCP á nýju skrifstofunni á Wukang lu. Þetta er frábær staður og frábær aðstaða fyrir starfsmenn enda hrifust allir gestir af skrifstofunni.
Verðirnir á svæðinu fengu bjór og var boðið að spila Wii, það er gott að hafa þá góða.





Annars var bara ágætis stuð og margir litu inn, þar á meðal sendinefnd frá Össur Asía.



Kjartan, Hekla og Magnús



Þarna er ég með Elaine og Yongjia



Atli, Larry og Noah



Um helgina hélt góðviðrið áfram. Jago vinur Huga heimsótti okkur á laugardaginn og við könnðum leikvellina í kring. Á sunnudaginn hittum við vini á O´Malleys og börnin léku sér að vanda, ótrúlega sniðugt konsept. Við sátum úti í sólinni og borðuðum írskan pöbbamat.





Natasha mamma Naomi og Cathra mamma Lorelei í Stirnisbekk



Stirnir á hraðferð undan myndavélinni



Hugi á tali við Arthúr nágranna okkar

Í gær voru nokkra mömmur í heimsókn í Stirnisbekk til að fræða börnin um kínverska nýárið. Natasha leiddi föndur og dumplingsgerð, við hinar aðstoðuðum og ég tók fullt af myndum að venju. Natasha sagði söguna í kringum sprengingarnar og flugeldana á nýárinu, allur hávaðinn er nauðsynlegur til að hræða burt skrímsli sem eru á ferðinni á þessum tíma. Hefðin sem tengist því að borða dumplings en það er mauk, svínamauk eða annað sem er sett inn í deighúð og lokað og soðið er tilkomin vegna þess að dumplings líkist gömlum kínverskum peningum og því færir það auð að borða þá.









Þarna eru börnin að fá afhent rautt umslag en þá segja þau: "Gleðilegt ár, viltu gefa mér rautt umslag (hong bao)?" Í umslaginu eru peningar sem þau mega nota í dótakaup. Þau biðja ættingja sína um umslagið rauða.





Þau fengu hvert sitt stjörnuljósið á skólalóðinni...



og borðuðu svo eigin framleiðslu af dumplings




Hópmynd af fiðrildum með Ms. Yuko og Mr. Flesher, Xin nian kuai le! Gleðilegt ár!


Í tilefni af valentínusardeginum eru ástarjátningar vikunnar birtar hér. Hugi vaknaði á sunnudaginn og sagði við mig: Mamma, ég elska þig og það mun ekki breytast!
Stirnir sagði: Ég elska mömmur með hár! Honum finnst svo gott að fikta í hári.
Dalla

Síðustu vikuna hefur verið sýnishorn af vori hérna, hitinn fór yfir 20 gráður á mánudaginn sem var indælt. Verst að fólk nýtur ekki góða veðursins heldur hefur áhyggjur af hlýnandi verðurfari, þetta sé nú ekki eðlilegt svona á miðjum vetri. Ég naut bara veðursins, reyndi að ferðast sem mest fótgangandi og fækkaði klæðum en almennt gerði fólk það ekki, var bara áfram í dúnúlpunum.
Síðasta föstudag hitti ég Láru og Önnu í hádegismat, við kjöftuðum frá okkur allt vit, það var mjög gaman.
Ég fór á djammið með nokkrum mömmum um kvöldið, Daisy passaði að venju og Stirnir var ánægður með það. Hann lýsti yfir ást sinni á henni og bræddi hana alveg. Hún spurði hann hvað hann vildi í afmælisgjöf, hún myndi færa honum það sem hann vildi. Hann notaði tækifærið og bað um kanínu sem Daisy fannst nú lítið mál að redda.
Ég fór á klúbb og hitti nokkrar mömmur, franskar í meirihluta. Það var mjög gaman að setjast með þeim yfir kokteilum og kjafta. Svo kom hljómsveit á sviðið sem spilaði salsa og við skelltum okkur á dansgólfið. Ég tók semsagt ráðið um það að dansa meira hátíðlega.
Síðustu helgi var sól og blíða og við fórum út úr bænum og hittum Heklu, Magnús og syni. Við skoðuðum stóran garð þar sem var m.a. manngerð strönd, klifurgrindur og hoppueitthvað sem leit út eins og stór brjóst. Strákarnir og fullorðnir skemmtu sér vel og við borðuðum nesti úti, kanilsnúða frá Heklu, og flatkökur og lakkrís frá tengdamömmu.









Hérna er inngangurinn í dýrasta klósett Kína, það kostaði 5 milljónir RMB að byggja það, 602.000 dollara. Þetta er manngerður hellir og og inni á klósettunum er umhverfið eins og í dropasteinshelli.

Við fórum á Litla lambið, hot pot staðinn okkar í vikunni, við vorum alls níu saman. Atli og Yongjia, Ryan frá CCP, Paul frá Epic og Noah frá CCP Íslandi. Það er komin hefð fyrir því að fara í hvísluleik þar. Við sitjum alltaf við hringborð og svo er hvíslað hringinn, skemmtilegast að hvísla íslenskum orðum eins og kakkalakki og rassgat er líka vinsælt hjá bræðrunum. Við fengum okkur allskonar kjöt sem er sett í þunnum sneiðum ofan í súpuna og veitt upp aftur augnabliki síðar og er þá tilbúið. Við fengum okkur líka rækjur á teini, þær voru margar ennþá lifandi en voru lostæti eftir smástund í súpunni.

Menningarreisan okkar Christinu þessa vikuna var á Bund, við ána Huangpu en þar eru margar sögufrægar gamlar byggingar sem við skoðuðum bæði úti og inni. Við fórum inn í Peacehótelið og ýmsa banka sem eru þarna í röðum. Við borðuðum hádegisverð á stað með útsýni út á ána.









Kínverjar elska KFC, það er á hverju horni hérna og auglýst líka úti í miðri á.

Síðasti kínverskutíminn fyrir fríið vegna nýársins var í dag. Við lærðum að bláar myndir eru kallaðar gular myndir í Kína, kennaranum fannst þetta greinilega nauðsynleg vitneskja. Hún sagði líka að ef eiginmaður er kokkálaður er talað um að hann sé með græna hattinn, ég veit ekki hvaðan það kemur.
Ég fór líka í viðtal við framleiðslufyrirtæki í dag. Skrifstofan var í gömlu húsi og í innganginum var ekkert merki frá fyrirtækinu, bara nærbuxur á snúru. Ég trúði því varla að þarna væri fyrirtæki en þarna var það á þriðju hæð. Ég er nú ekki búin að ráða mig í vinnu en þeir ætla að hafa mig á skrá ef eitthvað kemur upp, maðurinn sem ég talaði við sagðist hafa ráðið manneskju eins og mig í síðustu viku. Það væri kannski fróðlegt að fara í verkefni öðru hvoru og kynnast bransanum hérna í Shanghai.
Dalla

Kjartan frétti það frá Íslandi að síðasta blogg væri þunglyndislegt og ráðið væri að fara með mig oftar út að dansa. En það verður ekkert þungt blogg í dag því það hefur verið vorfílingur í Shanghai síðustu daga. Sólin skín og hitinn fór í 13 gráður, alveg upplagt veður fyrir göngutúra.
Ég dreif mig af stað klukkan rúmlega níu í morgun, labbaði í morgunkaffi til Somu frá Indlandi en hún bauð öllum bekkjarfulltrúum til sín. Þetta var gott40 mínútna labb og og ég átti fínt spjall við nokkrar mömmur og drakk te.
Svo rölti ég til Kjartans á skrifstofuna og við fórum saman í hádegismat, löbbuðum þangað líka. Á leiðinni í skólann til strákanna kom ég við í dvd búð og keypti seríu af Deadwood en við Kjartan erum dottin í þessa þætti, þetta er svona Sopranos útgáfa af villta vestrinu, glæpir, hórur og svik.
Stirnir fór á leikjanámskeiðið en við Hugi biðum úti. Ég treysti mér ekki til að labba heim með strákana svo við tókum leigubíl. Mér leið vel eftir útiveruna, örugglega rúmlega tveggja tíma ganga að baki og mér líður næstum eins og ég búi í smábæ en ekki í stórborg, allt er innan seilingar á tveimur jafnfljótum.
Bræðurnir fengu afhentar einkunnir í síðustu viku, heilar 5 blaðsíður hvor þar sem eru nákvæmar umsagnir um þá. Ég set hérna smá brot af þessum umsögnum, ég má til, ég er stolt af þeim.

Mr. Flesher um Stirni:
Stirnir´s English skills and communication abilities have progressed
rapidly and are very impressive. I am very proud of him and his
amazing progress.
Stirnir continues to be a great and active participant, helping to
create a caring community in the classroom. Stirnir does very well
with the "Butterfly helper" jobs in the class, his manners and using
the "magic words". Stirnir also listens and shares very well. Stirnir
resolves many conflicts with classmates and expresses feelings well.
He continues to be very friendly and to be kind and helpful. Stirnir
continues to joke and have fun through out the day.

Ms. D um Huga:
Hugi has made tremendous progress in acquiring English the last two
monts. He has been able to interact with his peers both on the
playground and in the classroom and is happily developing friendships.
His joy (and ours) in being able to communicate is evident in his happy smile.
Science:
He loved the experiments. He and his partner were the first to discover
that they could make a water fountain using compression and pressure.
He is an enthusiastic scientist and likes trying to make new
discoveries.

Í síðustu viku fékk Hugi 100 RMB með sér í skólann til að kaupa sér eitthvað á kökubasar eldri bekkja. Hann kom með 20 RMB til baka og sagðist hafa keypt mjög góða vöffllu og popp fyrir peninginn. Mér fannst þetta nú heldur dýrt en hann sagði mér glaður að hann hefði gefið Johani og Jago vinum sínum með sér. Mamma Jagos hringdi í mig daginn eftir og spurði hvort ég hefði sent Huga með pening því Jago hefði komið heim með 20 RMB úr skólanum. Þá hafði Hugi deilt bæði góðgerðunum og afganginum með vinum sínum, Johan fékk víst líka 20 RMB.

Nú er byrjað að skreyta fyrir kínverska nýárið sem gengur í garð um miðjan febrúar. Það er glaðbeitt svín sem prýðir skreytingarnar því það er ár svínsins sem tekur við af ári hundsins. Það er víst mikilvægt að klæðast rauðum fötum yst sem innst á þínu ári, enda eru rauð nærföt mjög áberandi í verslunum núna. Það ber þér gæfu að klæðast rauðu en ef þú gerir það ekki getur það fært ógæfu. Þeir sem eru fæddir á ári svínsins eru fæddir árin 1935, 1947, 1959, 1971, 1983, 1995 og auðvitað 2007. Þetta miðast við að vera fæddur þá eftir áramótin kínversku sem eru yfirleitt í febrúar. Ég sé ekki betur en tengdapabbi og Jóra systir mín séu fædd á svínaárinu.
Dalla

Það er eitthvað janúarandleysi í gangi þessa dagana, einhver doði sem ég reyni þó að rífa mig upp úr. Síðasta vika var sérstaklega listræn hjá undirritaðri. Ég fór með Christinu á Shanghai Museum og við skoðuðum gamla leirmuni, brons og klæðnað hinna ýmsu þjóðflokka. Svo fórum við í bókabúðagötuna og keyptum okkur erlendar bækur. Það er svo sniðugt hérna að hafa sérstakar götur fyrir ýmislegt, hérna rétt hjá okkur er til dæmis gatan sem selur eldhús og baðinnréttingar. Engin þörf á að þeytast bæjarhluta á milli þegar á að fara að endurnýja.
Sylvie bauð mér einn morguninn að slást í för með sér og fjórum frönskum frúm. Það er alltaf gaman að koma í franskan félagsskap, frakkarnir eru alltaf soldið spes en ég hef gaman af því að tala frönskuna. Við fórum að sjá skúlptúrasýningu, heljarmikla Auguste Rodin sýningu sem var mjög falleg. Hún var haldin í skúlptúramiðstöð sem leit út eins og gömul verksmiðja, mjög flott. Verst að það var eiginlega kaldara þarna inni en úti svo tærnar voru kaldar eftir að hafa rölt um sýningarsalina. Við horfðum líka á mynd um myndhöggvarann sem var mjög fróðleg.
Þessi óformlegi félagsskapur er duglegur að fara á listsýningar og ég ætla að reyna að slást í för með þeim þegar það skarast ekki á við kínverskutímana mína.
Við fórum aftur út við hjónin á föstudaginn, í þetta skipti til að hitta Noah Flesher, kennarann hans Stirnis og nokkra foreldra úr bekknum. Við fórum á uppáhaldsstað Noah, spænskan tapasstað en hann kjaftaði því að hann væri kominn með kærustu sem vinnur þarna á staðnum.
Þetta var mjög skemmtilegt kvöld, við veltumst um af hlátri en töluðum nú varla um börnin okkar. Enda er það nú ekki tilgangurinn að ræða þau og þeirra frammistöðu. Ég veit nú varla hver tilgangurinn er með þessum kvöldverðum en það er gaman að kynnast þessu fólki. Einn pabbinn er til dæmis umboðsmaður Tiger Woods í Asíu og konan hans fór á kostum þegar hún lýsti því þegar hún fer með mömmu og aðra fjölskyldumeðlimi Tigers í verslunarleiðangra í Shanghai. Hún fór víst einu sinni með þá gömlu í perlubúð og þegar eigandinn frétti hver sú gamla væri þá skellti hann bara búðinni í lás og opnaði peningaskápana til að sýna aðalgóssið. Hann fékk víst hálfa milljón dollara upp úr því.
Við fórum síðan á skemmtistað á eftir með einu frönsku pari og Atla og Ryan sem bættust í hópinn. Ég dansaði alveg í tíu mínútur en það er með því lengsta sem ég hef dansað í þessari borg.
Um helgina var okkur boðið í mat til Heklu, Magnúsar og sona. Þar urðu fagnaðarfundir með strákunum og okkur líka. Við fengum þennan fína grillmat og ég var leyst út með kjaftablöðum frá Íslandi. Við hittum líka Árna hjá þeim sem ætlar að flytja til borgarinnar í haust með sína fjölskyldu svo Íslendingahópurinn fer stækkandi.
Við erum að setja niður dagskrá með strákunum fyrir utan skólann. Stirnir er byrjaður á einskonar leikjanámskeiði eftir skóla á miðvikudögum. Hugi byrjar líka á námskeiði eftir skóla á sömu dögum en hann ætlar að læra um vélmennagerð með legó. Eitthvað svipað og við fengum innsýn í í sumar. Stirnir hafði líka áhuga á vélmennanámskeiðinu en hann er of ungur.
Við heimsóttum tónlistarskóla í síðustu viku því Hugi lýsti yfir miklum áhuga á tónlistarnámi. Þetta er voða sætur skóli í franska hverfinu, tengdur jazzklúbbi. Við fengum að koma inn í tíma hjá Nicola sem er með einskonar forskólakennslu. Börnin læra um rytma, nótur og fá að spila á hljóðfæri, kannski svolítið svipað og hjá Nönnu og Elfu í Kramhúsinu. Bræðurnir voru ansi fjörmiklir þarna í skólanum en náðu að einbeita sér í tímanum, kennarinn var hrifinn af því hvað Stirnir náði taktinum fljótt. Þeir ætla báðir að byrja á námskeiði í lok febrúar og bíða spenntir eftir því. Hugi segist vilja læra á gítar seinna meir.
Ég finn það þessa dagana að mig vantar meira prógramm, mér finnst kínverskunámið ganga hægt svo stundum er ég við það að missa móðinn. Ég ætla að hugsa um það að finna mér jafnvel annað námskeið. Ég heyri það á öðrum konum hérna að þetta er erfiður tími, einhversstaðar heyrði ég það að þetta væri niðursveiflan hjá expatanum, hvað kallast þetta á íslensku, fólk sem er sent burt frá föðurlandinu til búsetu vegna vinnu sinnar. Allt er svo nýtt og spennandi í byrjun en þegar nýjabrumið fer af heimkynnunum og allt sem var svo sniðugt og öðruvísi í byrjun verður bara pirrandi. Ég get kannski ekki sagt að ég sé eitthvað pirruð yfir Kína eða kínverjum, það er bara búið að vera grátt hérna að undanförnu sem hefur áhrif á sálarlífið.
Við Christina erum duglegar að hressa okkur við, höfum ekki um neitt annað að hugsa á daginn en um eigið rassgat. Í vikunni fórum við í göngu um franska hverfið, kíktum í búðir og skoðuðum mannlífið. Eftir hollan hádegismat enduðum við í fótanuddi áður en við fórum í skólann að hitta börnin. Við vorum endurnærðar,örugglega vegna þess að sólin skein þennan dag svo við gátum rekið nefið upp í sólina.
Hérna eru nokkrar myndir frá þessum degi, síðar nærbuxur sem hanga til þerris (þetta virðist vera mjög vinsæll undirfatnaður, það selja allar búðir föðurland núna og ég sé það í sundlauginni að margar konur klæðast því) og einn af þessum veitingastöðum í dyragætt sem selja gufusoðna dumplings og buns.

Á föstudagskvöldið fórum við hjónin út að borða með Atla. Daisy passaði strákana og þegar ég fór af stað voru þau þrjú í hláturskasti á gólfinu að leika með vélmenni.



Það er ekki leiðinlegt að láta Daisy passa sig, hún leyfir bræðrunum að vaka frameftir kvöldi og lætur allt eftir þeim. Það gerir kannski ekki mikið til, hún passar þá ekki oft, hún tekur við ömmu og afa hlutverkinu í eftirlátsemi í fjarveru þeirra.
Við fórum á mjög flottan japanskan stað, teppanyaki en þá eldar kokkurinn við borðið. Við vorum flott á því og pöntuðum okkur matseðil með kobekjöti. Það er kjöt af nautum sem eru alin upp í myrkri, þau fá bjór út í fæðuna og eru nudduð, upp úr gini sagði Atli en ég á eftir að fá það staðfest. Við fengum heil 100 grömm hvert af kjötinu og þetta var meyrasta kjöt sem ég hef nokkurntíma smakkað, algjört lostæti.
Kokkurinn okkar var eldri maður frá Filippseyjum sem hafði búið út um allan heim, eldaði m.a. í Rússlandi og Líbanon. Núna er hann farinn að huga að því að setjast í helgan stein heima á Filippseyjum.
Á laugardaginn var Huga boðið í afmæli, það var dagskrá fyrir stóru krakkana þar svo Stirnir var ekki velkominn fyrr en í lok afmælisins. Það varð svolítið mál úr þessu, þeir eru svo samrýndir, Hugi vildi líka hafa Stirni með. En Hugi fór í afmælið og við hin þrjú fórum í göngutúr um franska hverfið.
Það er gaman að ganga þar um, ekki jafn mikil bílaumferð og annarsstaðar. Við kíktum við í nýju skrifstofuhúsnæði CCP sem verður tilbúið næstu daga. Það er á mjög skemmtilegum stað og í sama húsi er búið að opna vínbúð og innan tíðar á að opna þarna franskt brasserie. Það er spurning hvort Kjartan sýni sig eitthvað hérna heima eftir að skrifstofan flytur þangað.

Stirnir beygði stundum af á göngunni þegar hann hugsaði til Huga í afmælinu.

En tók gleði sína á ný þegar hann komst í fjörið í boltalandinu.

Hugi var alsæll í afmælinu, krakkarnir settu saman vélmenni og fóru svo að leika.
Dalla

Mig langar til að setja inn síðustu myndirnar frá ferðinni, síðasta daginn okkar á Samui, við fórum í siglingu út í eyjar. Þar var okkur hent í sjóinn til að snorkla. Við fórum öll útí, og við Kjartan og Hugi kíktum niður á fjörugt fiskalífið. Stirnir dólaði bara hjá okkur í björgunarvesti.

Snorkl-staðurinnStirnir spurði hvort þessi eyja flyti á sjónum, það er satt, það lítur út fyrir að hún fljóti.

Þvínæst var siglt að fallegri eyju þar sem er fallegt lón. Við klifum upp mikla stiga í hlíðinni og niður aftur hinu megin. Harðsperrur í lærunum sögðu allsvakalega til sín daginn eftir stigaklifrið, ég staulaðist um.

Lónið uppi á eyjunni

Á næstu eyju borðuðum við hádegismat og svo rérum við út á kanóum. Við rérum í kringum eyju sem var mjög gaman. Það voru klettar úti í sjó í kringum eyjuna og við rérum á milli þeirra sumsstaðar.

Eyjan sem við rérum í kringum er í bakgrunni

Um kvöldið sendum við aftur upp ljós með óskum fyrir nýja árið. Hugi óskar sér af innlifun með lokuð augun. Þegar nýja árið gekk í garð sagði hann, jæja, þá er árið búið nú getum við farið aftur heim til Íslands! Þeir hugsa mikið heim til Íslands þessa dagana. Stirnir segist alltaf vera á Íslandi þegar hann dreymir, á Dvergasteini, leikskólanum hans. Þar dreymir hann Lillu og aðra góða vini segir hann.

Þetta var frábær dagur og góður endir á Thailandsdvölinni.

Núna í þessari viku tók hversdagsleikinn við, bræðurnir fóru í skólann á mánudaginn og ég í kínverskuna í gær. Ég hélt ég væri búin að gleyma öllu en það var nú ekki svo slæmt. Við byrjuðum á upprifjun sem var mjög gott, því miður hef ég ekki getað æft mig nógu mikið í tali og þessvegna gleymast hlutirnir.
Í dag var Hugi heima vegna höfuðverkjar í morgun. Hann hresstist þegar leið á morguninn og hann verkstýrði mér í smíði kassa sem á er loftnet og ljósapera áföst. Í þennan kassa ætlar hann að ná eldingum sem mynda þá orku inni kassanum sem hann ætlar m.a. að nota til að komast upp til stjarnanna. Þetta var mikil smíði hjá okkur og hann var ánægður með árangurinn. Kassinn er núna úti á svölum og hann vonast eftir þrumum og eldingum í nótt.
Ég fór í gegnum herbergi bræðranna í vikunni og setti ýmislegt dót í poka, margt brotið eða smádrasl sem fyllir herbergið. Áður en ég komst með pokann út í rusl fór Hugi að frýnast ofan í hann. Það fór svo að hann dró margar fjársjóði þaðan upp og ég fékk skammarræðu fyrir að ætla að henda hinu og þessu. Mamma, sagði hann, veistu ekki að ég nota þetta þegar ég er að byggja!
Það er satt hjá honum, ég þarf að galdra nær daglega fram úr skápum byggingarefni, spotta, kassa og margt fleira sem fellur að hans óskum.
Við mæðginin fórum á kínverska spítalann í bólusetningar seinnipartinn, þeir áttu að fá endurnýjun á lifrarbólgu A og B. Hérna tíðkast ekki að bólusetja gegn lifrarbólgunni í einni sprautu heldur skipta þeir þessu niður svo við þurfum að koma aftur eftir mánuð. Ég þarf að finna stað til að láta bólusetja sjálfa mig, það gat ég ekki fengið gert á barnaspítalanum. Konurnar voru mjög hjálplegar í bólusetningadeildinni og töluðu fína ensku.
Eftir sprauturnar lá leiðin út á götu í leigubílaleit. Fyrir framan spítalann eru sniðugir sölumenn sem selja lítil leikföng og blöðrur handa börnum sem standa sig vel. Stirnir valdi sér lítinn hund sem getur dansað og gelt, hann minntist á það að hann minnti sig á Mola. Hugi valdi sér einhvern staut sem gefur frá sér tónlist og ljósasýningu. Sölumennirnir eru flinkir hérna því þarna eru líka blómasölumenn svo þarna er allt sem gesti vanhagar um. Ég sá það um daginn í götu fyrir utan fæðingarsjúkrahús, voru bara verslanir sem selja meðgöngufatnað og bleyjur, allt fyrir barnið. Sérstaklega hentugt fyrir pabba sem eru sendir út af örkinni í leiðangur eftir nauðsynjavörum.
Þegar við komum heim komu fram óskir um gæludýr frá þeim bræðrum. Huga langar í apa og Stirni langar í moldvörpu.
Dalla